Хүний амьдралын энгийнлнэг ажлын өдрүүд дуусч байвБаасан гаригийн үдэш гэсэн үглдээХэдэн нөхөдтэйгөө уулзаж, санаа сэтгэлээ уудлалцаж, дарс хундагалж , хотоос зайдуухан хүүрнэлдэж суулааМаргааш амралтын өдөр болохоор санаа зовох юм байхгүйЭндээ хоноод өглөө хот орцгооноХэнийчамьдралд иймэрхүү зай завсар гарч, уулзаагүй удсан нөхөдтэйгөө цагийг өнгөрөөдөг бизГэвч утсанд минь итгэхийн аргагүй аймшигт мэдээ иржээДарханд дөнгөж Техникийн их сургууль төгсөн хонхны баяраа хийж байсан 21 хэн настай дүү минь….
Хүний амьдралын энгийнлнэг ажлын өдрүүд дуусч байвБаасан гаригийн үдэш гэсэн үглдээХэдэн нөхөдтэйгөө уулзаж, санаа сэтгэлээ уудлалцаж,
дарс хундагалж , хотоос зайдуухан хүүрнэлдэж суулааМаргааш амралтын өдөр болохоор санаа зовох юм байхгүйЭндээ хоноод өглөө хот орцгооноХэнийчамьдралд иймэрхүү зай завсар гарч, уулзаагүй удсан нөхөдтэйгөө цагийг өнгөрөөдөг бизГэвч утсанд минь итгэхийн аргагүй аймшигт мэдээ иржээДарханд дөнгөж Техникийн их сургууль төгсөн хонхны баяраа хийж байсан 21 хэн настай дүү минь ослынулмаас нас барсан тухай мэдээ дуут шууданд үлдсэн байвӨөрийн эрхгүй машинаа асаагаад давхилааСэтгэл цочирдсоноос болоод дугуйгаа хагарсныг нэлээн явж байж мэдэвХаранхуй шөнө цааш явах аргагүй болох нь тэрАшгүй нэг машин ирлээТаван мянган төгрөг өгчихвөл дугуй солиод өгье гэж байнаИнгээд хоёулаа дугуйгаа сольлооНэг залуухан хос унааны мөнгөгүй гээд алхаж явахтай тааравГанцаараа айж байсан болохоор тэднийг дөхүүлж өгөхөөр ханьсавХөдлөөдлгай таарч цагдаа зогсоолооУчраа хэлж, үнэнээ ярьж удтал гуйсанчхүлээж авсангүйБүх юм миний бурууГэхдээ зарим нь намайг ойлгосонд баярлалааАдал явдлаас арай гэж салсанчсанаа сэтгэл минь даахын аргагүй хүндэрч байнаИйм хүнд сэтгэлтэй хаачих, яахаа мэддэгчболоосой биНулимс минь урсаад зогсохгүйХорвоочуйлаад л, бичуйлаад лЯахаараа ийм юм болдог байнааЯагаад заавал миний дүү гэжХэнчхаанаасчхариу үл өгнөСаяхан инээж, ууж, дуулж суусан амьдралын нэг өдөр ингээд орвонгоороо эргэчих гэжБулган аймгийн төвийн хамгийн хойд талын хороололд аавын маань хүүхэд шуугисан даруухан хашаа байдаг байлааХөөцөлдөн гүйлдэж байсан дүү нар аавын яадаг мондинууд вэ, наад чимээгээ аяд гэх командаар хэсэгтээ нам болноТэдний маань дундаас хамгийн сэргэлэн, хамгийн хөөрхөн нь Сүхээ мааньХөөрхөн Сүхээ, хөмсөг Сүхээ гэж бид түүнийг өхөөрдөнөОдоо харин хөөрхөн Сүхээ маань бидний дунд байхгүй боловДөнгөж 21 хэн насандаа өдрийн од шиг харваад буцчихлааДүү маань Дарханд ШУТИС-д сурдаг байлааУул уурхайн мэргэжил эзэмшиж, хонхны баяраа тэмдэглэж яваад ийм юм боловУг нь хонхны баяр урд өдөр дууссан байжГэвч Хөтөлд ангийхан нь цуглараад дуудаад суулгасангүйХашаа янзалж байсан дүү маань утастайгаа ноцолдоод санаа сэтгэл нь нэглтогтож өгөхгүйг мэдрээд “яв даа” гэсэн зөвшөөрлийг олгочихожМашинд нь ангийнх нь хүү охин хоёр сууж явжээЗамдаа малаа тавьж маллуулдаг малчин ахынхаар ороод, гарахдаа яагаадчюм за,
ганц аяга сүү уучихъя гэж хэлсэн гэнэСүхээгийн маань бидэнд үлдээсэн сүүлчийн үг “Сүү уучихъя” гэсэн сонин үг байжээХамт явсан хоёр шалбархайчүгүй үлдээд дүү маань тархины хүнд гэмтлийн улмаас эмнэлэгт ирээд 20 минутын дараа амьсгал хураажИймчюм болох гэжХорвоо үнэхээр хатуу юмЯдаж ажил хөдөлмөрийн зах зухаас атгуулж, амьдрал, хайр дурлалын жаргалаас амтлуулж,
анхны цалинг нь авахуулчихгүй дээИнгэж бодохоос гуутай зурагны цаанаас инээмсэглэн ширтэх царайлаг, залуухан дүүгийнхээ өмнөөс гол тасарчих гээд хэцүү…
Хонхны баяр бол хүний амьдралын хамгийн сайхан баяруудын нэгБүгдийнлсэтгэлд хонхны баярын тухай цэл залууухан дурсамж хадгалагдан үлдсэн байдагГэвч гай газар дороос гэдэгчлэн сүүлийн үед энэхүү баярт өдрийн тухай мэдээллүүдийг элдэв гэмт хэргүүдийн талаарх сэтгэл шишрүүлсэн зүйлс дагалдах болжээЭцэг эхчүүд болон багш нар нь хүүхдүүдийнхээ энэ баярт өдрийг өөрсдийн хяналтан дор зүй зохистой тэмдэглэн өнгөрүүлж байхгүй бол
бидний амьдралд тохиолдсон шиг гай зовлон ирэхийг үгүйсгэх арга алгаТиймчучраас эх хүний хувьд энэ талаар зүрхээ зүсэн бичиж суунаХэдэн жилийн өмнө манай нутагт хүүхдүүдийнхээ хонхны баяраар тааралдацгааж далимаар нь наргисан эцэг эхчүүд
харьж явахдаа осолдож хэд хэдэн хүний амийг авч одсон аймшигт хэрэг гарсанАмьдрал бол санамсаргүйгээр дүүрэнГэхдээ сэргийлж болох санамсаргүйгээс бид зугтаж баймаар байнаЗовлон дундчби сэтгүүлч хүн
учраас бусдад сэрэмж өгөх гэсэндээ ийнхүү үүргээ биелүүлж байнаХүүхдүүдээ битгий хонхны баярт явуулаарай гэж гуймаар, захимаар болоод үзэг хөшиж сууна дааХорвоо дэлхий уйлах мэт шөнөжин асгаравХонгор жаахан дүү минь буцаж байгаа өдөр газар дэлхий нулимсандаа хуу дэвтэн бидний шаналал гунигийг нэрмэж байнаДаанч нялхаараа биднийгээ орхисон хөөрхөн Сүхээ, хөмсөг Сүхээ аав дээр минь очихоор цагаан морио унан цахилан оджээАав минь тэнд яажшуухан угтах болАмьдрал бол диваажин бишТа нар хайнга, наазгай, хянуур биш байна хэмээн амьд ахуйд нь мөнчих шүүмжлүүлж явсан
бид одоочтэр хэвээрээ байгаад аавын минь урам дэндүү их хугарч, эр ховор нулимсаа унагах байх дааХүний чанаргүй новш биш хүн шиг хүн яваа болохоор аавыгаа сэтгэл амар байгаа гэж итгэдэг байлааАав аа, гэнэн тэнэг хэвээрээ яваа биднийгээ өршөөгөөрэй…
гэж өөртөө би шивнэнэАмьдрал үнэхээр диваажин биш юм ааАанайлби алдаж онохоос сийхгүй гэнэн, тэнэг хэвээрээ явнаАаваас минь өөр үнэнг амьдралд хэнчбүтээгээгүй санагданаХарин тэр үнэний нь дэргэд дандаа бид мөхөсдсөөр явах гэж үүДүүгээ сургууль төгсөхөөр уул уурхайн компанид ажилд оруулнаМөрөөдлөө биелүүлж, хоолонд нь хүрэхэд туслана гэж эгчийн сэтгэлээр бодож явсан ч
түүний минь богинохон амьдрал ингээд дуусчихлааДүү минь өдрийн од байжДүү минь үүлэн чөлөөний нар байжХашааны хаалга салхинд савлан аймшигтайгаар дуугарнаАрван жил нэг ангид явсан нөхөд нь хот хөдөөнөөс бүгд ирцгээжээДүү минь хорьхон наслахдаа олонтой, нөхөдтэй, ах дүүстээ гэрэл гэгээтэй хүн явжээЭнгэртээ хос хонх зүүсэн, инээмсэглэж буй цэл залуухан хүүгийн зургийг тэд нулимстай ширтэнэТэдний дунд нэг хөөрхөн охин асгартал уйлан зогсоноАнгийхан нь мөрийг нь тэврэн аргадавч тэр уйлсаарНайз охинтой болсонУдахгүй танилцуулнаагэж байсан гэнэУг нь энэ айлын хаалгаар асгаран уйлсан энэ охин ганцаараа биш,
асч гэрэлтсэн дүүгийн минь гараас хөтөлсөөр орж ирэх байж дээДүүд минь ядаж тэр өдрийг нь үзүүлчихгүй дээ…
Давхар солонго дахиад манай хашаанд татахгүйДовжоон дээр тамхилж суугаа аавын минь дуу ахиад нэг сонсогдохгүйХөөрхөн Сүхээ цагирган дугуй эргүүлэн гүйхгүйХөх эрээн даашинзтай 17 нас минь тэдэнтэй хөөцөлдөж эргэхгүйАмьдралын тэр зун ингээд баяртайАхиад элгийг минь битгий эмтлээрэй хорвоо…
Сэтгүүлч: БГанчимэг
