Машины гэрэлд Бархас гулдайн хэвтэх нь тодхон харагданаЭэ базарваань тэдний өөдөөс хоосон хоёр ухархай цус савируулан хөнхийнширтэх нь тэрНүдийг нь хэрээ ухчихжээСувилагч бүсгүй “Ээжээ!” гээд жолоочийг тэврэн ававБуцаж явах замд тэдний хэнчдуугарсангүйГагцхүү Бархасын амьгүй болсон бие донсолгоонд үл ялиг гул..жигананаНөгөө муу Жалчиг шуухитнаннусаа татах нь уйлж яваа бололтой. “ Үгүй ер Бархасыг шалсаар байгаад авч авч явсныг яана аа гээд….
Оройн нар огшиж, сүүдэр хүүшилж байсан цагБуун дуу тасхийвТахилгатын зүүн хойд уулын хад чулуу нурах мэт нүргэлж доргивСүрэг янгир цацсан арвай шиг утран цахилахад орог ямаа годройтон ойчсоноо, зүтгэн босож ойр харагдах бяцхан хүнхэр рүү орж явчихавЦээжээр нь халуу шатаж амьсгалах тоолонд цустай хөөс асгарнаИшгээ дуудан майлах гэсэн боловч дуу гарсангүйАманд нь хэзээчамсаж байгаагүй эхүүн гашуун юм дүүрээд ирэвЭнэхэн үед хүнхрийн амсар орчимд шажигнах чимээ гарлааОрог сэртэсхийн өндийвЖаргаж буй нарыг халхалсан том хар сүүдэр ойртсоор байвОрог урд хоёр хөл дээрээ өндийснөө өмнөөс нь ирж яваа зүүдийсэн хар дүрсийг чиглэн ухасхийлээАсга шаргих, буу тасхийх, хүн ёолох чимээ үдшийн бор агаарыг цоо өрөмдөн цойловЯнгирт мөргүүлсэн
Бархас тас гэдэргээ савж унавАрд нь буугаа сумлачихаад бөхийж явсан Жалчиг сандарсандаа нэг буудсан санагданаАсга шаргиулан өөдөөс нь ухаангүй дайрсан янгирын цусны үнэр нилхийх агшинд түүний өмнөхөн
Бархас буугаа гозолзуулан чигээрээ унаж байсанчшигЖалчигийн гар нь салганан чичирч Бархасыг яаран өндийлгөсөн боловч чимээ алгаТом чулуу яг доор нь таараад дагз нь задүсэрсэн бололтойНэлийсэн цус үдшийн шар гэгээнд хүрэнтэн харлана.
“Ээ халаг минь одоо яана ааИймчлайбас байдаг аа” гэж сөөнгө бархираа хоолойгоор Жалчигийг орилоход ойролцоо хадны оройд шар шувууны
“хүүг хүүг” гэсэн зэвүүн дуу ард зарсхийлгэнэЖалчиг нус нулимсандаа холилдон хэсэг орилсноо Бархасыг арай ядан өргөөд уруудавҮе үе гулсан хальтарч хар хөлсөө цувуулсаар доош буулааЦааш явах тэнхээ нэгэнт барагджээЭндэхийн хад чулуу бүхнийг таних болсон
тэрээр Бархасыг бяцхан гозгор хадныхажууд хэвтүүлэвӨдөр орхисон мотоцикль руугаа бүдчин барин явсаар олж очивЖалчиг давхисаар сумын баруун хөтлөөр орж, шуудлэмнэлгийн гадаа очиж буулааХаалгыг нь татаж сүр сархийн орвол Сүндэръяа сувилагч
“ Хүүе Жалчиг ах , яаж яваа юм бэ? Наад нүүр ам, гар хөл чинь яачихав аа мотоциклээс ойчоо юу” гэж дуу алдавЖалчигт хариу хэлэх сөхөө байсангүйШалан дээр лагхийтэл сууснаа енгэнтэл орилох нь тэрТөдхөн Даваа эмч цаад өрөөнөөс гарч ирлээЭмнэлгийнтэрэг гэрэл тэмтчүүлсээр аюулболсон газар руу давхилааСумынхаа нутгийг дэндүү сайн мэддэг болсон жолооч Зана Жалчигийн заасныг багцаалан мөнөөх гозгор хадыг төвөггүй олоод очивМашины гэрэлд Бархас гулдайн хэвтэх нь тодхон харагданаЭэ базарваань тэдний өөдөөс хоосон хоёр ухархай цус
савируулан хөнхийнширтэх нь тэрНүдийг нь хэрээ ухчихжээСувилагч бүсгүй “Ээжээ!” гээд жолоочийг тэврэн ававБуцаж явах замд тэдний хэнчдуугарсангүйГагцхүү Бархасын амьгүй болсон бие донсолгоонд үл ялиг гулжигананаНөгөө муу Жалчиг шуухитнаннусаа татах нь уйлж яваа бололтой. “ Үгүй ер Бархасыг шалсаар байгаад авч авч явсныг яана ааАвгай нь ихлдурамжхан байсанЯаж нүүрийг нь харнаБичхүн аминыхэрэгт орооцолдлоо дооОрооцолдох төдийгүй шоронгийн хадаас болж таарлааТурж үхэх гэж байгаа биш дээ, үхсэнүлийгээ хийж тийшээ явдаг байна ааШуналын хар тулам минь ингээд чи далд орвол таарнаБуурлын буян байсаар атал тийшээ юунд мөргөлдөг байна ааОлон хавар нэгэндээ гэдэглболлоо”
“За хө, өчигдөр үдэш хоёрчудаа буу дуугарсанЭнэ нэглбиш боллоо шүүАлив тэр дуран аваад альШувуутын хөтөл дээр гаръяНөгөө хэд рүү минь сүүлгүй чоно орчих шиг боллоо” гэж хэлээд Нанзад өвгөн хөгшнийхөө цайг хагас дутуу уугаад номхон борлогтоо мордовОлон жил эзэндээ ижил дасал болсон борлог морь нь чихээ сортолзуулан өглөөний сэрүүнд газар дөхье гэсэн мэт товолзтол алхална.
“Энэ бид хоёрыг эндэхийн хад чулуу, тэрчбайтугай шувуу нь хүртэл андахаа байжээХэдэн муу янгир маань биднээс үргэхгүй шүү дээБараг шар хүрэм, шанам малгайтай авралын бурхан минь гэх нь халаг хадны оройгоос харж зогсдог амьтадЗа байз, ишигтэй ямаа гурав, бас хоёр шүдлэн байх учиртай, ингээд наймНөгөө муу загал тэх, аа тийм Халиун ухнаХоёр ямаа, тэр хоёр золиг яагаад ишиглээгүй юм бол, ингээд дүнгээрээ арван хоёр тооны юм байх ёстойУул нь өлзийтэйлбайдаг юм санАрай халиуныг минь нударчихаагүй байгаа дааТэр чинь алсдаа сүргийн тэргүүн болох учиртай юм шүү дээ.”
Өвгөн дотроо ийн ярьсаар Шувуутын хэмээх цалгархан хөтөл дээр гарч, борлогийнхоо цулбуурыг тахимдаа хавчуулан, дурандаж гаравНамрын эхэн сарын зөөлөн тунгалаг нар таатайяа ээнэ. “Өдийд тэр хойд энгэртлидшилж байдаг санАлга шүүНэг учир ургажээ.” Гэж үглээд мордовШогшуулсаар Сэрвэнгийн баруун орой дээр гарлааЭндээс ойр орчин цэлийтэл харагданаТээр зүүн хотост хэдэн адуу нь өглөөний наран доогуур дэл сүүлэндээ нарны цацраг бүжиглүүлэх мэт, зоо нуруундаа алтан боронз түрхсэн адил налайн шаргалтах ажСайхан өдөр болох шинжтэйГэвч өвгөний сэтгэл тун бүрзгэр. “Байз хө, тэнд юун шувуу эргээд байдаг билээСэрвэнгийн арын жалга бололтой, очиж үздэг хэрэг” гэж хэлээд мордлооӨвгөн борлогоо давирсаар ойртлооБорлог нь хамраа дуугаргаад зогтусан урагш алхдаггүйНанзад өвгөн морио чөдөрлөчихөөд алхавХэдэн том хар шувуу биеэ дааж ядан таахаг таахаг алхсанаа арай чүү газраас биеэ хийлэн дуртай дургүй навсганаж хөөрөвХамгийн түрүүнд ишиглэсэн орог ямааны сэгбайлааБаахан сэвс, .арьс толгойлүлдэж.
“Иш муу орог минь , ийм юм болох гэжЗа гайгүй ээ, эзэн нь олдож таарнаЭнэ чинь ишигтэй шүү дээТэр нялх амьтан одоо яадаг билээ”.
Нанзад халаглан харууссаар мордож, хэдэн янгираа эрсэн боловч олсонгүйУдахгүй усандаа ирнэТэр муу ишиглхэцүүдлээ байна гэж бодсоор гэрийн зүг эргэвЯг тав хоногийн дараа янгирын сүрэг Задгайтаас ус уугаад гарч байхыг нь Нанзад дурангаар олж харлааОргоос бусад нь тоо бүрнээрээ явавТэд хойд бэлээдээ аажим өгсөвГэтэл нэг ямаа хоёр ишиг хөхүүлж харагдана. “Эвий гэж, нөгөө ихрийн өрөөснөө алддаг халиун байна шүү дээОргийн өнчин ишгийг хөхүүлчихсэн юм байнаАмьтны орчлоон гэж, ай хөөрхий”хэмээн санаа алдахад Өвгөний нүднээс бөөн бөөн нулимс дусалж., буурал сахал руу нь бөмбөрөн унаж байлааЭХархүү 2008 он
