Чамд би хэлсэн биз дээХэндчбитгий хэлээрэй гэж байхад чи яагаад аав, ээждээ хэлэвОдоо чи хойшоо харЧи өөрөөлэнэ бүхнийг хүссэнҮхдэл болсон аав ээжийгээ хар гэсээр Номингийн хүзүүнээс базлан хойш харуулах гэтэл Номин түүнтэй зууралдан: -Пунцаг ахаа битгийлдээАав ээжийг минь зүгээр орхичихДахиж өөр хүнд энэ талаар ярихгүй ээ гэтэл бүх зүйл зэрэглээ адил алга болж….

Өөрт тохиолдсон явдалаа хэлчихлюм бол амьдрал нь орвонгоороо эргэж юмс бүхэн сөрөг хандлагаар өөрчлөгдөнө гэдгийг

Номин зөнгөөрөө мэдэж байлааСургуулиар дүүрэн жиг жуг яриа болноУг ярианаас зугтах гэж сургуулиас сургууль

хооронд шилжиж явсаар хүссэн хүсээгүй сурлагаар хоцрох нь ойлгомжтойБага байхдаа хүчиндүүлсэн

юм билээ гэх яриа түүнээс насан туршид нь салахгүй гэж бодохоорламиа хорлочихмоорИйм байдалд орсон гунигт түүхийг амьдралдаа бишгүйлолон сонсож, уншиж, үзэж ирсэн бяцхан охины бодолд үүнээс өөр зүйл бодогдохгүй байвч

цорын ганц зөв шийдвэр бол өөрт тохиолдсон явдалыг тас нуух юм байна гэдгийг аав, ээжийнхээ хүнд хэцүүхэн байгаа байр байдлаас олж харлааТиймээс бүхнийг нуухаар шийдэж зогсохоо мэдэхгүй урсах нулимсаа хүчлэн хорьж амьсгалаа хэдэнтээ түгжин байж:

-Ааваа ээжээ би зүгээрээБие маань жаахан өвдөөд байнаХэсэгхэн хугацаанд ганцаараа баймаар гэсээр өвдөглөн суух

тэдний голоор цааш алхан явахад ээж нь түүний байгаа байр байдал хийгээд эв хавгүйхэн өмссөн хувцас, алхаа гишгээнээс охиндоо юу тохиолдсоныг шуудлолж харлаа.

-Үгүй ээ үгүйБурхан минь ийм зүйл охинд минь тохиолдлоо гэж үү хэмээн эх хүний халаглах үг ярианаас Бадрахчбас юу болсоныг гадарлавХөлөө зөөж ядан зовиуртайхан алхах Номин 2 тийш наагин явахдаа өрөөнийхөө үүдний босгыг дөнгөж даваад сулбайн уналааНүдэн дээрээ охиноо унахыг харсан аав ээж 2 яаравчлан очиж тэргүүнийг нь өвөр дээрээ тавин духыг нь илбэхэд түүний амнаас завьж даган цус урсавОхин гэр лүгээ хүрэх гэж ямар их хүч чармайлт, өвдөлтийг тэсэж ирсэн нь биеийнүзэгдэх байдалаас харагданаОдоо охин ухаантай, ухаангүй 2-ын дунд байх бөгөөд аав нь түргэн дуудах хооронд ээж нь охиноосоо хэн ийм бузар булай зүйл хийснийг асуусаарСаяханыг болтол хэндчхэлэхгүй тас нуухаар шийдсэн охины бодол санаа орж гаран байхдаа амьдрахуйн төгсгөлд ирсэн өвчтөн мэт сүүлчийн үгээ үсэг үелэх адил:

-Доо доо.. д, доод айай.. айлын Пун.. пунцаг ах.. гэсээр ухаан алдчихлааХэдий хугацаанд ухаангүй байснаа төдийлөн сайн мэдэхгүйчөөрийгөө хаана ирсэн байгааг сэрсэн даруйдаалмэдэвГэвч түүний өрөөнд хэнчалгаХамарт хийсэн хүчил төрөгчийн хэрэгсэлээс мэдрэгдэх сэнгэнэсэн хүйтэн агаар,

баруун гарын шуунд залгаатай байх дуслуурын бөндчин дуслах дуслыг харж өөрийгөө амьд гэдгээ мэдэрлээЭмнэлэгт ирэх хүртэл тохиолдсон бүхэн зүүдчюм шиг санагдавч тийм биш гэдгийг эргэн тойронд байх эд зүйлс биеийн хөндүүрхэн дотуур шарх сануулсаарӨндийн босмоор байвч бие нь дийлсэнгүйСэтгэлийн гүн шархтай бие тааруухан байхад дэргэд нь хэнчбайхгүй буйд аав ээждээ гомдмоорчюм шигДахиадлтүүний нүднээс нулимс урслаа.

-Ааваа ээжээ хэмээн хашгирах гэтэл хоолой ам нь тэр чигтээ хуурай байх тул түүний амнаас ямар нэгэн авиа гарсангүйХэнчбайхгүй орчинд гав ганцаарханаа мэгшин уйлсаар нэглмэдэхэд дахин унтжээДөнгөжлөглөө босоод ор дэрээ хураан байхад Номингийн ард аав, ээжийнх нь хачин чигтэйхэн бөглүү дуу сонсогдоод нам гүн боловХойшоо эргэн харах гэтэл цэвдэг хүйтэн мэдрэмж нуруу руу нь хүйт дааж огт хөдөлгөөнгүй зог тусан зогслооХэн нэгэн хүний өөр лүү нь чиглэн ирэх хөлийн түгшүүртэй чимээ сонсогдон ойртсоор Номингийн биенд хүрэвАраас ирэгч хүний амьсгал чихэнд нь мэдрэгдэхэд хэн гэдгийг шуудлмэдлээӨнөөх ПунцагПунцаг

-Чамд би хэлсэн биз дээХэндчбитгий хэлээрэй гэж байхад чи яагаад аав, ээждээ хэлэвОдоо чи хойшоо харЧи өөрөөлэнэ бүхнийг хүссэнҮхдэл болсон аав ээжийгээ хар гэсээр Номингийн хүзүүнээс базлан хойш харуулах гэтэл Номин түүнтэй зууралдан:

-Пунцаг ахаа битгийлдээАав ээжийг минь зүгээр орхичихДахиж өөр хүнд энэ талаар ярихгүй ээ гэтэл бүх зүйл зэрэглээ адил алга болж

Номин эмнэлгийн өнөөх орон дээр ганцаараа хэвтэж байлааЯасан муухай хар дарчихав гэсээр нойрноосоо сэрэх гэтэл санасанаар болсонгүй…..

Номинг өөрөө өөртэйгөө тэмцэлдэн байхад түүний дэргэд бодит хүмүүсийн хоорондоо ярилцах яриа сонсогдов.

-Охины бие яаж байна

-Даралт зүрхний үйл ажиллагаа одоогоор хэвийнГагцхүү ухаан ороод биенд нь ямар өөрчлөлт гарахыг сайн мэдэхгүйлбайна.

-Өвчтөн маань хэд хоночихов

-Өнөө шөнөтэй нийлээд 3 дахь хоног нь…

-Охины бие гайгүй гэдэг маш сайн хэрэгХамгийн айхтар асуудлыг яана даа эмч минь.

-Харин тиймээТа сэтгэл зүйч хүнТалхэлнэ дээ.

-Тэр мэдээжАав ээжийнхээ талаар сонсоод охин яахыг би гадарлажлбайнаҮйлчлүүлэгч нартаа ийм үг хэлэх бүртээ энэ мэргэжлийг сонгосондоо тунчих харамсах юм даа.

-Охиныг ухаан оронгуут шууд хэлэх дэмий байхХэд хоног сайн эмчилгээ хийлгэж биеийг нь дээрдүүлж байгаад хэлье.

-Гэхдээ охин ухаан ороод шуудлаав ээжийгээ асуунаБиднээс танаас нэхнэТэгээдчмөрдөн байцаалтанд охины мэдүүлэг нэн түрүүнд хэрэгтэй байгаа.

-Аа яая яаяМөнчхэцүүхэн зүйл болох нь дээЭнэ муу жаахан охиныг бодохоорлөрөвдөх юм.

-Аав чинь гэм буруутай этгээдийг алчихсанЭэж чинь энэ бүх гэнэтийн явдалд цочирдон бие нь маш хүнд байгаа хэмээн хэлэхэд миний үг эвлэх болов уу даа гээд

уртаар санаа алдахад аль хэдийн Номин тэдний яриаг сонсоод нойрноосоо сэрж үл чадан нулимс нь 2 тал руу бөмбөрөн унаж байлаа2 хөөрхөн охинтой Бадрах, Сувд нар жаргал зовлон, уйтгар гуниг, баяр баясал, халуун хүйтэн гээд амьдралд тохиолдох бүхийлхором мөчид охидынхоо сайн сайханы төлөө ажиллаж, амьдарч ирсэн билээОхидоо өлсгөхгүй, дааруулахгүй, бусдын хүүхдээс дор явуулахгүй хэмээн өдөр шөнө, хоолтой хоолгүй нойр дутуухан зүтгэх боловч хувь тавилан тэдний хичээл зүтгэлийг үнэлсэнгүй4-н жилийн өмнө том охиноо золгүй явдалаар алдчихаад амьдралыг зүхэн харааж болдог сон бол ганц охиноо аваад хэнчолж чадамгүй

ертөнцийн өөр нэгэн гариг эрхэс рүү зугтчихмаар санагдаж байсанТэгтэлээ их нандигнан хайрлаж байсан амин эрдэнэ болсон

нялх жаахан охиныг нь нэглөдөр огтын танихгүй шахам хөндлөнгийнхүн-оронцог бузарлан доромжлоход эцэг

Бадрах сэтгэл санааны гэнэтийн цочролд хоромхон зуур автаж сэтгэцийн хэвийн байдал алдагдсаны улмаас хүчирхийлэгч этгээдийг үгийн зарүүгүй шууд алжээТом охиноо алдсан шаналлал харуусал нь сэтгэлийн мухраас нь арилж амжаагүй байхад бага охин нь хүндхэн шарх тээж хайрт хань нь

ариун цагаахан гараа цусдаж хүний аминд хүрсэнийг сонсоод, хараадатгахан зүрх, жижигхэн бие, эмтэрсэн сэтгэл нь даанч дийлсэнгүйЭмнэлгийн орон дээр ухаан санаа нь орж гаран байх хэдий ч 4-н мөч нь тархиндаа захирагдах хөдөлгөөн үгүй болжээОйр ойрхон давтамжтайгаар ухаан алдана3, 4-хөн хоногын өмнө аз жаргал гэрэлтэн байсан элэг бүтэн амьдрал хормын төдийд хүн тус бүр байж боломгүй зовлонд унах юм гэж тэдний хэн нь санаагүй биз ээАав ээжийнхээ талаар таагүй мэдээ сонссон Номин амьдрал руу бус үхэлд бууж өгөн дээд тэнгэр лүү жингүйдэн нисэхийг хичнээн ихээр хүсэвч

бурхан, чөтгөрийн хэнчбиш зүгээрлөөрийн гэх дотоод ертөнцдэх далдынтайлагдашгүй хүч түүнийг энэхэн амьдралд нь буцаалааСаяханлсэрж чадамгүй нойртойгоо тэмцэлдэн ялагдаж байсан жаахан охин нүд рүү нь тусгах хурц гэрлийн өөдөөс торох зүйлгүй ширтэн цээжин биеэрээ дээш өндийн суув4 хоног ухаангүй байсан охин зүгээрчнэг ухаан орсонгүйЭмч сувилагч нарын тусламж авалгүй өндийсөн нь тэнд байх бүхнийг хэсэгхэн хоромд гайхшируулаад авлааЭмч болон цагдаагын мөрдөгч сэтгэл зүйч байцаагч нарын дүгнэлтээр охин хамгийн түрүүнд аав, ээжийгээ тэднээс асууж нэхэх байсан юмГэвч тэгсэнгүйЭмчийн үзлэгийн асуулт бүрт түүртэх зүйлгүй хариулнаБиеийн байдал онц сайн байх боловч зүрхний цохилт нь байх хэмжээнээс хэт их байвИйм үед аав, ээжийнх нь талаар ярилцах хэрэггүй гэдгийг цагдаагыналбанаас томилогдон ирсэн сэтгэл зүйчид дохио зангаагаар эмч ойлгууллааНомингоос далдлан нууж, хоорондоо ярилцах үг үйлдэл нүдний хөдөлгөөнийг яг таг хараагүйчгэлээ охин хэдийн бүхнийг ойлгож байвТийм болохоор шууд л:

-Ээж маань аль тасагт эмчлүүлж байгаа юм бэ? Та нар намайг хүргээд өгөөчЭэжид минь надаас өөр хэнчбайхгүй гэдгийг би сайн мэдэж байна…

Охиныг ийн өгүүлэхэд бүгд мэл гайхан юу хийхээ мэдэхгүй будилж сандарсан хүмүүслбайлааСэтгэл хөдлөлөө хянах чадвар гайгүй эмч, сэтгэл зүйч 2 л хоорондоо охины талаар ганц 2-хон товч үгээр ярилцаж эмч залуу:

-Миний дүү чи аав ээждээ тохиолдсон явдлыг хаанаас олж мэдэвНомин орноос үсрэн бууж өөрт сэтгэл зүйч бололтой санагдсан бүсгүй рүү зааж:

-Өчигдөр орой та 2 миний дэргэд бүгдийг ярьсанБи сонсоод шөнөжин уйлаадлбайсанДааначта нарын хэнчнамайг сэрээх гэж оролдоогүйШөнийн турш би ганцаарханаа байсанБи сэрэх гэж зөндөө оролдсонБас айсан гэхэд охиныг өнөөх сэтгэл зүйч бүсгүй тэврэн авч:

-Эгчийгээ уучлаарайБид үнэхээр мэдсэнгүйАав ээжид чинь тохиолдсон явдалд үнэхээр их харамсаж байнаНомин уртаас урт коридороор алхан явахад түүнтэй тааралдах болоод зөрч өнгөрөх хүн бүхэн өөрт нь тохиолдсон хүндхэн хийгээд хэцүүхэн явдлыг бүгд мэдэж

буй бололтой охиныг өрөвдсөн, хайрласан бас санаа зовнисон харцаар ширтэж явах замыг нь чөлөөлөн өгч 2 тийш яран зогсцгооноЭэжийнхээ өрөөнд ороход ээж нь ухаангүй хэвтэж байлааДуслын хэрэгсэл үгүй гарнаас нь атгахад атгасан гарны шуу хэсгийн арьс таталдан хөдлөх шиг боловХэдий ухаангүйчгэлээ охин үрээ мэдэрсэн эх хүний зөн совинчбайж болох юмУхаангүй хэвтэх ээжийнхээ дэргэд суусан охинд уг эрчимт тасалгааны өрөөний шилэн хаалгатай шүүгээнд байх нэгэн цэцэг сонирхолтой санагдаж эмчээс цэцгийн нэрийг асуухад эмч:

-Энэ цэцгийг Монголоор хар лантанз гэдэгСогтуу өвсчгэж нэрлэдэгТөвдөөр ЛАНТАНЗЭ гэдэг2-р хэсэг төгсөв.