Муу эх минь гэж бодмоглоход мөнөөх мөндөл шиг юм тэссэнгүй юу хүзүүгээ сунгаж ирээд л “танай эмээ байгаа юу” гэвХүүхдийн сэтгэлийг бодож амыг нь дагуулахаас аргагүй тул шивнэх шахам л “байгаа” гэлээ. “Чих нь дүлийюу” гэж байнаЦагаанзаан дотроо “энэ ер нь яадаг лүд вэ гэж бодсноо, тийм байхаа” гэлээОхин “манай эмээ шиг чих нь дүлий юм байналдаа” гэвЦагаанзаан инээдээ барьж ядангаа “хөөрхөнлэмээ байна даа” гэвэл охин хоёр гараараа хошуугаа хашаад, “хөөрхөн нь яах вэ! чих нь дүлий мөртлөө чихрэнд дуртай гэж яана” гээд….
Цагаанзаан дэлхийн энгээр тэнэж, тэнэсээр сая нэг юм төрж өссөн нутаг устайгаа санажээСанасныхаа эрхээр шувт туучин эх нутгийнхаа зах руу орж ирж байгаа нь энэХориод жилийн нүүрийг үзчихэж гээч. “Хө мөн, бөх зүрхээ” хэмээн өөрийгөө зэмлэн толгойгоогоо сэгсэрлээНутгийн зах руу ороод ирэхийн алдад өөрийн эрхгүй нулимсмэлтэрнэМашины тэвшин дээр цуг яваа хүн амьтнаас нуусанчүгүйХарин өөдөөс харан…