Байдгаараа хүнээс аврал эрэн Билэгт орилож Ааваа би дахиад тийшээ явахгүй ээТэнд зөндөө гоё тоглоом байсан би дахиад тийшээ явахгүйЭэжээ гэж Болор луу харан том алаг нүдээрээ тусламжгуйнаХарин Болороо бах нь ханасан бололтой цааш чимээгүй яваад өгөвХүүг Баатар тэлээгээрээ хэд хэд ороолгож баахан хараавШөнөчболж бүгд унтахаар орондоо ортол Билэгт үүдэнд зодуулсан газраа нам унтжээХарин Баатар Болор хоёр орой нь….
Ингээд бяцхан хүү нүд дүүрэн нулимстай тэдний машинаас бууж чадалгүй хийорилсоор нэг мэдэхэд нам унтсан байлааХотын дунд том байшинд ихлтансаг амьдардаг тэд хүүг гэртээ авчирч хооллож ундаалж хүүчтэднийд багагүй дасаж байвГэсэн хэдийчхүү Ариун эгчийгээ ирж авнадаа гэж үргэлж хүлээсээр байлааТэр айлын гэрийн эзэнийг Баатар эхнэрийг нь Болорзаяа гэх бөгөөд
хүүг ямар нэгэн байдлаар загнаж зандардаггүй, ихлхоорондоо хайрлан өөрийн хүү мэт үзэж ёстойлэхээс төрсөн цагаасаа зовлон амссан бяцхан Билэгт тансаг сайханд умбаж нэг хэсэгтээлсайхан байвТэдний хүүг үрчилж авах болсон шалтгаан нь эхнэр нь хүүхэд төрүүлж үрийн заяа үнэрлэлгүй бүх насаараа амьдарсанд байсан юмХарин хүү очсоноос 6-н сарын дараа тэд хүүхэдтэй болж хүүг булган сүүлтэй араасаа дүү дагууллаа гэж баярлан улам эрхэлүүлж алган дээрээ бөмбөрүүлдэг боловХарин Ариун энэ хугацаанд хүүг хааяа нэг эргэж тойрч би түүнийг буруу хүнд өглөө гэж айж эмээж байсансан гэтэл нүдээ олж хэмээн ирж харахдаа бодож дотороо ихлбаяртай буцдаг байвЦаг хугацаа харвасан сум шиг өнгөрч нэглмэдэхэд 2 хавар намар зун өвлийг ардаа орхисон байлааХарин хүү өдрөөс өдөр ирэх тусам өсөж том болж өргөж авсан эцэг эхдээ дасаж өөрийн төрсөн ээжээ ор тас мартсанчзарим үед ээжийгээ зүүдэлдэг үү гэлтэй нойрондоо уйлдаг
гэж өргөж авсан ээж Болороо нь хэлж билээИнгээд нэг өдөр Болороо төрж Баатар Болор хоёр бяцхан охинтой болцгоолооЭхэндээ бүх юм сайханЦаг явах тусам тэд Билэгтээс өө хайж хүүг элдвээр хэлж загнах нь ихсэж хүүхдээ унтаж байхад нь буланд суулгаад хөдөлгөхөөчбольсон байлааХарин Ариун түүнийг харах гээд нэг өдөр гэрт нь ирэхэд хүү буланд томоотой нь аргагүй цомцойгоод сууж байжээТом алаг нүд нь аяганаасаа гарах гэж байгаа юм шиг эргэлдэж амаа байдгаараа хамхисан байж.
\\Ариун Билэгтийг зовж байхад нь хамт байсан болохоор хүүг өөрийн хүүгээс илүү үздэг түүнийг дахин зовлон зүдгүүргүй байлгахыг бурханаас үргэлж гуйдаг хэдийчбурхан гэдэг байдаггүйг энэлүед Ариун ойлгожээ.\\
Билэгтийг хараад Ариун хүүе миний дүү яагаад ингээж сууж байгаа билээ гээд санамсаргүй асууталБолороо цаанаас ааа
наад нэг юм чинь зүгээр байна гэж огт байхгүй хүүхэд сэрээгээд хаячихгээд байдаг юмЕр нь бид анх үрчилэхдээ удамыг нь сайн судлахгүйгээр авсантэгээдчер нь наад Билэгт чинь их хулгайч хүүхэд байна лээБид анх мэддэггүй байжээ гэж Болороо хэлэхэд Ариун та чинь юу ярина вэЭнэ хүү хар нялхаасаа маш их зовлон үзсэнОдоочнялхаараа байнаОдоохондоо юмны учрыг мэдэх болоогүй гэхэд
Болороо ихлянзтай онцгүй харцаар харахыг Ариун олоод харчихавТэдний орд харш шиг гэрийг саяханлэнэ хүү дулаацуулж саяханлэнэ хоёрын хүсээдчолоогүй тэр жаргалыг хүү өгч байсан
гэтэл хүн гэдэг өөрийн удам өөрийн үр хүүхэдээ хархаараа ямар их өөрчлөгддөг юм бэ гэж бодовГэрээс гарахдаа за Билэгтээ баяртай эгч нь явлааУдахгүй хэд хоногоос ирнээ гэж гэлээд гарах гэтэл яг урьдны сурсан зангаараа хүү хөлнөөс нь зүүгдээд дээшээ харж юучярилгүй намайг аваад яваач гэж байгаа юм шиг түүнийг ширтэнАриун доош сууж миний хүү ээж аавдаа сайн тусалаарайДүүгээ сэрээж болохгүй шүү гээд гараад явавГадаа хэсэг юм бодожЭдчөөрийн хүүхдээ харсанаас хандлага нь тэс өөр болжээАрай хөөрхий муу Билэгтийг маань ад шоо үзэж элдэв янзболох вий дээГэж дотроо бодон гэрийн зүг алханаХарин Болор хмм энэ нэг хүүхэн одоо бас юу вэ дээӨөрийгөө одоо энэний ээж нь гээд бодсон юм байхдааГээд хүүг алив цаашаа бол дандаа энд тэнд хулгайч шиг гөлийж байдаг ёстой нэг сонин хүүхэд шүүБитгий тэр хүүхдийн хажууд очоод зогсоод байгаарай чи гээд ууртай нь аргагүй шилбэ татнаХарин Билэгт үг дуу цөөтэй баслтэдний харцнызоргоор хөдлөнөНэг өдөр Баатар Билэгтийг өөрийн хүүхдийн хамтаар гадаа авч гаран салхилуулан зогсож байтал
Билэгт хаашаачюм гэнэт гүйгээд явчихавБааатар хөөе Билэгтээ хөөе гэж хашигчин орилсон боловч Билэгт байдаггүйХайж хайж хажуу байрны арын тоглоомны саднаас түүнийг оллооХөөш чи нааш ир яадаг муу хог вэ? чамайг сургаадөгнөө гайгүй яасан их хайлгадаг юм чиГээд хүүгийн чихийг байдгаараа мушигаж гэрлүүгээ дагуулаад орлооГэрт орвол Болор бөөн уур наад нэг юм чинь одоо бүүр гайболох юм байнаТэгээд үхэж үргэдээд алга болсон бол нөгөө муу хар хүүхэн чинь ирээд бөөн юм болгон дээрээс нь цагдаа нар ирж сүрдүүлнэЯая даа байзГэж дуу алдан Баатарын гарааг могойбариулах нь тэр. \\Баатар Билэгтэд огт юм хэлдэггүй үр дуудсан хүү гэж үздэгХарин хүүхдээ гарсанаас хойш Болороо Билэгтэд дургүй болж Баатарт элдвээр худлаа хэлж хүүг үзэн ядуулан гэрээсээ явуулахыг бодох болсон
\\энэ удаад хүсэл нь Баатар билэгтийг гэртээ чихдэн оруулж түүнийг зодлооБайдгаараа хүнээс аврал эрэн Билэгт орилож Ааваа би дахиад тийшээ явахгүй ээТэнд зөндөө гоё тоглоом байсан би дахиад тийшээ явахгүйЭэжээ гэж Болор луу харан том алаг нүдээрээ тусламжгуйнаХарин Болороо бах нь ханасан бололтой цааш чимээгүй яваад өгөвХүүг Баатар тэлээгээрээ хэд хэд ороолгож баахан хараавШөнөчболж бүгд унтахаар орондоо ортол Билэгт үүдэнд зодуулсан газраа нам унтжээХарин Баатар Болор хоёр орой нь хоорондоо ерөөсөөлхоёулаа энэ хүүг буцаагаад өгөеЭцэг эх удам судар нь ямарчбайсан юм билээХүүхэд шуухад айлгаад цаанаалнэг ёозгүй муухай хүүхэд гэж болор хэлнэХарин Баатар нээрээчтийм юм уу, хүний хүүхэд хүнийхлбайдаг юм байнаИрсэн цагаас ньлтойглолоо ихлмуу муухай цаанаасаалнэг
… гэж тэд хүүг буцаахаар ярилцавХарин Билэгт үүдэн хавьцаа нулимс дуслуулан зүүдлэн зүүдлэнэ унтана………..
