Бяцхан хүү замд гараад яагаад өвөөг минь тийм хүйтэн газар орхичихвоо гээд уйлж эхлэвЮу хэлэхээ мэдсэнгүй, ээж нь хүссэн юм гэж чадсангүйБяцхан хүү нь “Бичбас таныг хөгшрөхөд энд авчраад орхих юм уу?” гэж асуухад тархин дундуур нь мунаар түншээд авах мэт боловЗалуу машинаа эргүүлэн….
Залуу гэрлэснээсээ хойш ааваасаа болж байнга эхнэртэйгээ муудалцдаг байвЭхнэр нь аавтай нь хамт байхыг хүсдэггүй, дараа мэт үздэг байвЗаримдаа эхнэр нь тэсвэрлэхийн аргагүй зан гаргадаг байлааНэгэн өдөр маргалдсаны дараа эхнэр нь “Нэг бол би явья, эсвэл эцэг чинь яваг” гэж тулгав…
Тэр эхнэрээ алдахыг хүссэнгүйАаваас нь болж хэрэлдэж муудалцдагчаз жаргалтай гэр орон, хайртай эхнэр нь хүүхдүүд нь байлааЭхнэртэйгээ гэрлэхийн тулд ихчараас нь гүйж залуустай тэмцэлдэнбайж авч суусан юмсанжЭхнэрээ өчнөөн ятгасан боловч амжилтанд хүрсэнгүйЭхнэртээ үнэхээр хайртай болохоор яахчаргагүй байдалд ороод эцэст нь нэг арга олжээАн хийх хорхойтой тэрээр хэдэн жилийн өмнө ууланд бариулсан байшиндаа аавыгаа аваачих боловХэрэгтэй бүхнээр хангаж, долоо хоногт нэг эргэж тойрч байх, ингэснээр эхнэртэйгээчмуудалцахгүй гэж бодлооХэрэгтэй бүхнийг аваад, хэвтэрт орсон аавыгаа тэвэрч байгаа мэт өргөсөөр машиндаа суулгажээХүү нь хамт явахыг хүссэн тул аваад замд гаравДүн өвөл болж байсан тул хүйтэн байвЦасан дундуур арайхийн явж байлааХүү нь хаашаа явж байгааг асуусан боловч юучдуугарсангүйХаашаа явж байгааг гадарласан хөгшин дуслах нулимсаа ачдаа болон хүүдээ үзүүлэхгүйг хичээн сэмхэн арчиж байлааХэдэн цаг яваад уулан дахь байшин хүрэвОлон жил энд ирээгүй тул байшин нурах дөхөж, дээврээс нь дусаал гоожихоор болсон байлааОромжнынэг буланг цэвэрлэж, орыг нь тавиад бусад эд хогшлыг нь оруулан, хамгийн сүүлд аавыгаа хэвтүүлэвОромжны доторчшуурч байлааАав нь аль хэдийн даарч эхэлжээМаргааш дахин ирэхдээ хэдэн хөнжил, хучлага авчирья гэж бодовХүүд нь үнэхээр их гунигтай байлааХарин өвгөнд бол бүрчхэлэхчүг олдсонгүйХайрлаж өсгөсөн хүү нь түүнийг ийм газар орхих ньГомдож, дотор нь шатаж байсанчил гаргасангүйАч хүү юу болж байгааг анхаарсангүйӨвөөгөөсөө сална гэдэг түүнд хэцүү байвХүү буцах болоод аавынхаа ор руу тонгойн хацар, гарыг нь олонтаа үнсэн, тэврэх нь намайг уучлаарай хэмээх мэт байлааХоёул биеэ барьж чадалгүй эхэр татан уйлавИнгээд боллоо гэх мэт аавынхаа нүүр рүү хараад хүүгээ хөтлөн оромжноос гараад машиндаа суулааБяцхан хүү замд гараад яагаад өвөөг минь тийм хүйтэн газар орхичихвоо гээд уйлж эхлэвЮу хэлэхээ мэдсэнгүй, ээж нь хүссэн юм гэж чадсангүйБяцхан хүү нь “Бичбас таныг хөгшрөхөд энд авчраад орхих юм уу?” гэж асуухад тархин дундуур нь мунаар түншээд авах мэт боловЗалуу машинаа эргүүлэн галзуу мэт буцаж давхивОромжинд ороод “Ааваа намайг уучлаарай” гээд тэвэрч ававАав хүү хоёр чангаар тэврэлдэн нялх хүүхэд мэт эхэр татан чанга уйлж байлааХүү “Ааваа намайг уучил, ийм зүйл хийснийг минь уучлаарай” гэж өршөөл эрэвАав нь “Хүү минь би чамайг эргэж ирнэ гэж мэдэж байсан юмБи урьд нь аавыгаа ууланд орхиж байгаагүй, чичбас тэгэхгүй….
Намайг энд орхихгүй гэдгийг чинь мэдэж байсан юм” хэмээн өмөлзөн уйлж байлааЭхнэр, нөхөр олдохчэцэг эх дахин олдохгүй.
