Тэд гадаа гарч элдэв ойр зуур юм ярих зуурт Шүхэрт манай Аав олон жилийн өмнө авто осолд орж хөөрхий дарга нь бурхан болж байсанАав минь түүнд өөрийгөө ихлбуруутгадагУчир нь аав маань жолоо барьж явсан юм билээ гэж хэллээЭхэндээ Билэгт энэ талаар ойлгосонгүй хэсэг нилээн лавшрулан сонсвол даргын Баатар гэдэг байсан гэж Шүхэрт хэлэхэд Билэгт шууд босоод ирэвЮу гэнээ чи дахиад ярьдаа гэж хэлээд…..
За тэр яахав хоёул яаравчлахгүй бол одоо оройтлоо манайхан хүлээж байгаа чи хувцасаа солиод гараад ирХарин Билэгт надад солиод байх юм байхгүй ээАх аа ажил, ажлын байрандаа энэ муу хэдийгээ ээлжилж угаагаад өмсдөгЭнд газар мэдэхгүй болохоор ийш тийш явж хувцас авч өмсөж чадаагүйлбайнаХарин Төгөлдөр за тэгвэл хоёул эхлээд зах явнаа тэндээс юм олж өмсдөг хэрэг баяр болж байхад тийм биз дээИнгээд тэд зах дээр ирж хувцас сонгож өмсөөд Төгөлдөр түүний үсийг нь засуулж байдгаараалөөрчлөвХарин Билэгт надад ах байсан бол бид хамтдаа ямар сайхан байх байсан бол дооЭнэ хорвоод би яагаад цор ганцаараа наашаа гэх ах дүү хамаатан садангүй юм бол дооБүхлхүмүүс ямар нэгэн байдлаар ядаж холынчболов садантай байдаг баймаар юм би гэж яасанчхүн юм бүү мэд гэж толинд өөрийгөө харж хэсэг зогсоноТөгөлдөр за явцгаая ахын дүү гээд тэдний гэрийн зүг хөдлөлөөОчвол Намжил ах сүүд болох нь тэрЗа сайн уу хүү минь ах нь чамайг гээд зориод ирлээЧичих сүрхий дамшиг юм ааТэр хүнд ажлыг шантралгүй хийдэг гэж дуулсанАжил хийвэл ам тосдоно оо гэдэг чиньлэнэ дээХарин Билэгт баярлалааНамжил ахаа энэ бүхэн танылач гавъяа шүү дээГэхтэй зэрэгцэн Төгөлдөр ахын эхнэр хуушуур хийж бүгд нилээн бужигнаж тэдний хүүхдүүдийг харж баясч хөөрөлдсөөр өдрийг өнгрөөвГадаа харанхуй нөмөрч зуны дэлгэр цагийн тэргэл сартай үдэш айсуйХарин Шүхэрт хоёул хамт гадаа гарах уу
гадаа маш гоё сартай байна гэхэд нь Билэгт гайхан томоос том харсанаа үг хэл нь эвлэж өгөхгүй сандарнаАа за юу тэгий гэхэд түүнийг бүгд шоолно
тээр хараад байгаараа бас эр юм гэсэнд ээ нүүр нь мэнчийтлээ улайчихлаа шүү гээд Төгөлдөр цаашлуулна
. /харин Билэгт Шүхэрттэй хэр баргын үг зөрүүлж үзээгүй бөгөөд түүнээс их ичдэг байжээхэдийгээр нас чацуучгэлээ Билэгт сургуульд сурдаггүй мөн дээр нь эцэг эхгүй тэрэг түрдэг байсан гээд
өөрийн бүх үйлдлээсээ ичээд эмэгтэй хүүхэдтэй ярих нь битгий хэл өөдөөс нь эгцэлжчхарж үзээгүйХарин Шүхэртийг ингэж хэлэхэд нь их ичсэнчзөвшөөрч орхилооГадаа сааданд хэсэг сууж Шүхэрт мөрөөдлөө яринаХарин Билэгт чимээгүй сонсоодлюучдуугарсангүйШүхэрт инээснээ чи чинь одоо хаашаа юм бэМодон өмд өмсчихсөн юм ууБас амаа үдүүлсэн аятай юучдугарахгүй сонин хүн юм аа гэхэд нь Билэгт аа би юу гэж сандраад хойш суух гэж оролдоод хий суугаад уначихавШүхэрт байдгаараа шоолоод инээхэд Билэгт ичсэн дээЗа би орлоо гээд худлаа хэлээд түрүүлээд орчихлооБайшингийн булан эргээд Билэгтийн санаа нь амарч сандрал нь гарсан бололтойӨөрийгөө бодож инээд нь хүржээИнгээд шөнөчболж бүгд унтлааМаргааш нь 7сарын 11 ны өдөр Намжил ахын гэрийхэнтэй хамт наадмын талбайгаар хэсэж морь уралдахыг харж өдөр хоногийг өнгөрөөнөХарин Шүхэрттэй бага багаар ярилцаж үзэж Билэгтэд Шүхэрт таалагддаг боловУчир нь хамгийн анхны түүнтэй яриа эхлэн хамгийн анхны хамт гадуур алхаж ярилцсан охин Шүхэрт байлааГэхдээ Билэгт Шүхэртээс ичсэн хэвээрээ санаа зовсон хэвээрээЗаримдаа Намжил Төгөлдөр хоёроосчсанаа нь зовоод Шүхэртийн хажууд бүү хэл ойрхон зогсож чадахгүй
дөлөөд холхон шиглхажуугаар нь зөрдөг байвИнгээд Намжилыхан хотруу маргааш нь буцахаар болж Билэгтчажилдаа орох цаг нь боллооТэр орой Билэгтийн санаанд оромгүй зүйл болж Билэгт уйлах баярлах гайхах нь зэрэгцээд хоцорхоо яахан мэдэх билээШүхэрт за маргааш бид хэд явнаЧинийчгэсэн ажил орох байх тэ гэж нүдээрээ инээж хэлэхэд нь Билэгт аа харин тиймээ гэд чимээгүй болноХарин Шүхэрт хоёулаа гадаа гарах ууЭндхийн хүрээлэнгээр алхаж үзье томчууд хоорондоо юм ярьжлбайг гэхэд нь Билэгт зачгэсэнгүй үгүйчгэсэн гүй зогсоол байвГэтэл Төгөлдөрийн эхнэр хөөе Билэгтээ яваачээ хөшөө шиг зогсохын алив гар гар та хоёр үеийн хүүхэдүүд байна дааХамт гадуур явж байгаад ирэхгүй юуАхиж ингэж чөлөөтэй явах цаг зав чамд гарахгүй байх ажил гээдлявна шүүШүхэртийг байгаа дээр нутаг орнотойгоо танилцаад авсан нь дээр шүү гэж хэлээд хөөх шахам тэднийг гаргалааТэд гадаа гарч элдэв ойр зуур юм ярих зуурт Шүхэрт манай Аав олон жилийн өмнө авто осолд орж хөөрхий дарга нь бурхан болж байсанАав минь түүнд өөрийгөө ихлбуруутгадагУчир нь аав маань жолоо барьж явсан юм билээ гэж хэллээЭхэндээ Билэгт энэ талаар ойлгосонгүй хэсэг нилээн лавшрулан сонсвол даргын Баатар гэдэг байсан гэж Шүхэрт хэлэхэд Билэгт шууд босоод ирэвЮу гэнээ чи дахиад ярьдаа гэж хэлээд гайхсан харцаар Шүхэрт рүү харлаа./үнэндээ бол Намжил тэр өдөр Баатарыг аваад томилолтоор явсанНөгөө гэрийн гадаа зогсож байсан жолооч нь байлааБаатар нас барахынхаа өмнө түүнд Билэгтийг болоод ар гэрээ захиж амжжээХарин Намжил Билэгтийг тэднийхээс хөөгдсөнийг дуулаад хайж, бүхлгазраар сурагласаар түүнийг хүүдийн хорих ангид байхад нь мэдэж олоод холоос харж явдаг байжТүүнийг мөн адил хүүхдийн колоноос суллагдахад нь ардаас нь дагаж зах дээр очиж хуурамчаар тэрэг хүртэл түрж
түүнд амьдрал амьдрахын ухаан зааж хүүг харж хандахаа амласан амлалтандаа хүрэхийн тулд хичээж яваа байжТүүнийг нь хэнчмэдэхгүй/ харин Шүхэрт санамсаргүй тэр нэрийг дурьдаж орхивХүүе юун сүрхий хардаг юм бэ гэж Шүхэрт хэлэхэдБилэгт миний аавыг Баатар гэдэг тэр ослоор нас барсан гээд нулимс цийлэгнүүлэн байж хэллээИнгээд Билэгт Намжилаас асуусан нь дээр юм байна даа гэж бодноУур амьсгал нэглөөр болоод Билэгт чимээгүй дотроо шанлахад Шүхэрт би гэж энэ ам уу гээд өөрийгөө буруу зүйл ярьсанаа мэдээд түүний араас мөрөөр нь даган алхлаа…