Тэнгис гэм хийсэнхүүхэд шиг өрөвдөлтэйгээр царайчлан суух ээжийгээ туйлгүй их өрөвдлөөӨөрөө өдий гуч гарч яваа насандаа дүүтэй болно гэхэд сонин санагданаБагадаа дүүтэй болох гэж хүсээд чадаагүйсанГэтэл өөрийнх нь хүүхдүүд төрөөд том болж байхад дүү нь төрөх гэж байдагТэнгисийн сэтгэл уяран догдолоход ээжийнхээ гарыг бариад Ээжээ та битгий санаа зовНамайг дүүтэй болох дуртай байсныг та мэднэ шүү дээХүү нь их баяртай байнаа гээд ээжийгээ тэврэн үнсэхэд Очмаа уйлчихлааҮүнээс хойш хэдэн сарын дараа….

….Очмаа, Жагарын өрөөнөөс гараад хар гүйхээрээ явсаар машиндаа орж сууснаа өөрөөчанзаарсангүйНэг мэдэхэд захиралаа хаашаа явах уу?

Гэж асуух жолоочийнхоо дуунаар сэхээ авахад нэг гартаа хүүгийнхээ бойтогийг тас атгачихсан энгэртээ наагаад сууж байлааХэсэгхэн хугацаанд алмайрсандаа санаа зовнисон Очмаа хөлөрсөн алгаараа үсээ илбээд ажил руугаа явья даа гэлээТэгээд жолоочоо ажлынхаа үүдэнд буулгачихаад өөрөө машинаа барин гэр лүүгээ явлаа

Элдэвийг бодоод уймарсан Очмаа за больёНэгэнт болоод өнгөрсөн явдалБи Жагарыг ганц хүүгийн минь эцэг шүү гэж бодож үхлийн савраас булаалж хөл дээр нь босгохыглхичээсэнТэгжччадлааХүү минь ухаантайЖагарыг зүгээрлхаячихыг хүсээгүйТөрсөн эцэг минь шүү гэсэн сэтгэлээр тусалж дэмжиж явааЖагарыг огт өөр сайн сайхан амьдралтай байсан бол Тэнгис бид хоёр амьдалд нь садаа болж очихгүйлбайлааГэвч би дахин ингэжлуулзахлтавилантай хүмүүс байсан юм байлгүй дээ гэж өөрийгөө тайвшруулавч түрүүхэн Жагарын өрөөнд болсон явдалд цалгилсан сэтгэл нь тогтож амжсангүйНулимс нь урсан нүд нь бүрэлзэхэд замын хажуу руу машинаа шахан зогсоогоод жолоогоо дэрлэн уйлж эхэллээЯагаад яагаад….

Саяны явдал болоогүй бол Жагар хүүгийнх нь бойтогийг гарж ирээд түүний гарыг бариагүй бас үнсээгүй бол сэтгэл нь ингэж хямрахгүйсэн

Гэтэл Жагар анх танилцахдаа Очмааг мөнлингэж духан дээр үнэрлэдэг бай санГэвч хараацай шиг нисэж явсан залуухан сайхан Очмаагийн амьдралыг тэр ямархан болгоод үлдээлээАньж байгаа гэж бодож явсан сэтгэлийн шарх нь ахиадлсэдэрчихвийХоёрхон урсгалтай нарийхан зам дээр зам түгжин зогссон Очмаагийн машины ард урдаас

дохиогоо ууртайхан хангинуулан өнгөрөх машин тэргийг тэр анзаарсангүйГэнэт хаалга нь мөрнөөс нь хэн нэгэн татах шиг болоход гайхан харвал хэн нэгэн хүн асуусан маягтай харж байнаТа яав аа зүгээр үү хэмээн асуухад

Очмаа сандран зүгээр ээ зүгээр хэмээн хариулавУйлсандаa нүд нь улайж нулимсандаа халтартсан Очмааг тэр хүн анхааралтай хараад:

Тачзүгээр биш байна даа

Хаашаа очих гэж яваа юм бэ?

Та машины зам таглаад зогсчихсонЭнэ нарийнхан зам дээр таны машины хажуугаар арай гэж зөрж гарч байнаОсол гарвал яана гэхэд Очмаа:

Уучлаарай би одоохон гээд машинаа асаах гэхэд тэр хүн

Би таныг хүргээд өгьеТа ийм байдалтай машин барьж болохгүй гэлээОчмаа танихгүй хүнийг машиндаа оруулахаас татгалзахад нөгөө хүн энгэрээсээ цагдаагийн үнэмлэх гарган харуулахад дэд хурандаа Бат-Очир гэх үг зурайж байлааИнгээд Очмаа суудлаа сэлгэн сууж нөгөө хүн жолоо барин гэр лүү нь явлааАраас нь нэг машин даган явнаИнгээд Очмааг гэрт нь хүргэж өгөөд хүн хүн та болгоомжтой явж байгаарай гээд инээмсэглэн

Очмааг ширтэнэДөч гаруй насны өндөр биеэрхэг, цэвэрхэн царайтай, нүдэнд дулаахан хүн байлааТэр хүний харцнаас Очмаа санаа зовчихожУйлж улайгаад үнгэгдсэн тахиа шиг юмлхарагдаж байх даа гэж бодохоос нүүр нь улайнаТэр хүн би таныг таньсанТа чинь алдартай сэтгүүлч шүү дээби таны гаргадаг сэтгүүлийг унших дуртайИх гэгээлэг сайхан гэснээ

Тантай дараа тухтай уулзаж болох болов уу? Гэхэд Очмаа санаа нь зовнин би танд их баярлалааНадад их тус боллооБи сэтгэл хөдлөөд сая жаахан эвгүй байдалтай байлаа дааГэхдээ хоёулаа дараа таарах байлгүй дээ гэхэд Нөгөө хүн ярзайтал инээмсэглэн амьдралд учрах ёстой хүмүүслучирч уулзах ёстой хүмүүс уулздаг аа гэдэг байх аа гээд цэргийн хүний цэгц шулуун алхаагаар тип тап хийлгэн алхан машиндаа суун одлооЭмнэлэгийн цайны газар аяга кофе барин тухлан суусан Тэнгис: Бурхан минь бүх зүйл одоо ард хоцорлооОдоо айлтгүй байх аа хэмээн бодоод уртаар амьсгал аван сандалаа налан суулааТэр маш их ядаржээӨчигдөр ажил дээр байхад нь аавын чинь бие муудлаа гэсэн яаруу дуудлагаар эмнэлэг дээр ирсэн ньХэр баргийн юманд ажирдаггүй зовлон дааж сурсан Жагарын зүрх зогсохоошахаж байснаа өнөөдөр нэг гайгүй болжээБүтэн нэг хоног унтаагүй Тэнгисийн нүд ажилланаЭнгэрийнх халаасанд нэг зүйл түнтийхэд гаргаж ирэн үзвэл өчигдөр ээж нь эмнэлэг дээр хүргэж ирээд өгсөн зүйл байлааЯнз бүрийн аппаратзалгуулан ухаангүй хэвтэх байсан Жагарын орны дэргэд толгойгоо унжуулан зогсох Тэнгисийн гарт ээж нь нэгэн зүйлийг атгуулаадЭнэ чиний нялхын бойтог аав чинь аав чинь өнөө өглөө надад өгсөн юм гээд нулимс мэлтэлзүүлэнхолдсонсонЖагарт санаа зовнин сандарч байхдаа сайн анзаарч хараагүй тэр жижигхэн бойтогийг Тэнгис алган дээрээ тавиад эргүүлж хөрвүүлэн үзлээСэгсэрч үзэхэд жижигхэн хонх торжигнон дуугарахад нойр сэргэлээАав минь энэ бойтогийг 30-н жил хадгалсан байна шүү дээГучин жилНүд ирмэхийн зуурлөнгөрсөн мэт санагдавч ямар их урт хугацаа вэ?

Аав минь намайг мартаагүйлявж дээБи чинь аавтай хүн байна шүүБагадаа аавтай хүүхдүүдийг хараад гол гонсойн нулимсаа залгиж байхад аав минь намайглбодож явж дээГэж бодохоос сэтгэл нь уяран хөдөлж үбх дэлхий түүний тэвэрт байгаа мэт сайхан санагданаСэтгэл зүрх нь хайраар гэрэл гэгээгээр бялхан дүүрэн байлааХэд хоногийн дараа Очмаагийн ширээн дээр маш сайхан баглаатай цав цагаан өнгийн Алтанзул цэцэг тавиастай байлааӨглөө болгонлцэцэг ирэх боловХэн юм болооНамайг алтанзул цэцгэнд дуртай гэж мэддэглхүн байна даа хэмээн Очмаа бодон цэцгийг үнэрлээд мансуурам сайхан үнэрийг таашаан инээмсэглэнэГэтэл нэг өдөр гар утас нь хангинан дуугарч

Байна уу гэх нэглтанил зөөлөн нургисан хоолой утасны цаанаас дуугарлааБи Бат-Очир байна ааЯагаад нөгөө замд танилцсан гэлээИнгээд Бат-Очирын хэдэн өдөр шалан гуйснаар Очмаа түүнтэй цуг өдрийн хоол идэхээр товлосон ресторандаа уулзжээЗа асуултынхаа хариултыг олчихлооАлтанзул цэцгийн эзэн та байх нь ээ гээд Очмааг инээмсэглэхэд

Бат-Очир шилээ маажан инээмсэглээТа намайг алтанзул цэцэгэнд дуртай гэж яаж мэдсэн юм бэ? Гэхэд

Бат-Очир аан машинд чинь Алтанзул цэцгийн хатаамал өлгөөтэй байсан юм ааТэгээдлби энэ цэцэгэнд дуртайг чинь мэдсэн юм гэхэдАан та чинь мэргэжилээ амьдралдаа сайн ашигладаг хүн байх нь ээ гээд инээлдлээҮүнээс хойш Бат-Очир хэмээх нэгэн шинэ хүн Очмаагийн амьдралд гарч ирлээХөгжилтэй сэргэлэн тэр залуутай ярилцан суухад сэтгэлд нь гэгээ татах шиг санагданаБат-Очир Очмаад сэтгэлтэй болсон нь илт байлааБайнгалхоолонд урьж, театрт хамт очъё гэх боловОчмаад Бат-Очиртой уулзаж ярилцах сайхан байвч бас нөгөө талаар санаа зовохгүй болжээТавин насны босгоно дээр алхаж яваа түүнд өдий насан дээрээ залуу хүн дагаад зугаалж явах нь нэглбиш санагдаж байлааТэгээд хамгийн дотно сэтгэлийн үгээ шивнэлддэг найз хүүхнүүдээсээ асуухад нөгөө нь за Очмаа минь чи юундаа санаа зовдог юмХаринчсайхан биш үүЧи хүүгээ гэсээр насаараалганцаараа явлаа шүү дээОдоо бид нар тавин нас шүргэж байнаАжил гэр үр хүүхэд гэсээр байтал нэглмэдэхэд чавганц болох дөхлөөНайз минь юуг нь шийдэж ядаад байгаа юмСайхан сэтгэлээ сэргээ зугаалЗаяаны хань чинь юм билүү яаж мэдэх юмНайз минь насны эцэст цайгаа хувааж уух хүнтэй байна гэдэг чинь сайхан хэрэг шүүЖагарт санаа Тэнгис түүнийг эмнэлэгээс гаргаад ахин гэртээ авчирлааАч нар нь бөөн баяр Жагарыг тойрон гүйлдэнэЖагарт хаягдсан гэж гомдоох Цэцэгээ хүү Цэнгэл хоёрт нь хангалттай хэмжээний мөнгө төгрөг өгөөд ахин Жагарын хажууд үзэгдэхгүй гэсэн ам өчгийг Тэнгис авчээЖагарын өрөөнд болсон явдалаас хойш Очмаа Жагар хоёр хоорондоо нэглбишүүрхүү байдалтай болжээЭрхгүй нэг гэрт бай болохоор ойр зуурын үг солилцох хэрэг гарнаТэгээдлтүүнээс цаашгүй байлааХэд хоногийн дараа Тэнгисийн ажлын газрын гэр бүлийн уулзалтаар нэг хоног амралтанд хонохоор боллооАав ээж хоёрыгоо харах хүнгүй орхисондоо санаа зовнивч аргагүй ажлын шаардлагаар явах ёстой тул зуслангийн сахиулд гэр орон эцэг эхээ сайн харж байхыг гуйж захиад явлааТэнгис явахдаа гэртээ хорогдон

За ирж байгаад байшиндаа нэг харуул авч ажиллуулъя байзТүрүүчийн явдлуудаас хойш бүүр санаа зовохгүй боллооЗа ээж минь болгоомжтой байгаарай та хоёр минь гэсээр явлааОчмаа Жагар хоёр хоёулаа үлдээд ярих хэлэхчзүйл олдохгүй байсаар орой болж өрөө өрөөндөө унтахаар орлооБат-Очирын явуулсан зурвасыг уншаад инээмсэглэн хэвтэж байсан Очмаагийн өрөөний цонхны доор юм пижигнэн дуугарах шиг боловЦонхоороо харахад хүн яваад өнгөрөх шиг болоход үхтэлээ айсан Очмаа Жагарыг дуудахаар доод давхар луу чимээгүйхэн буулааГэтэл харанхуйд нэг хүнтэй мөргөлдөөд айсандаа орилох гэтэл амыг нь нөгөө хүн гараараа дараад авлааЗүрх нь амаараа гарах шахсан Очмаа тонгочин тийчигнэхэд чишшш чимээгүйОчмаа би байна ааЖагар байна гэхэд дууг нь таньсан ОчмааЁохх хүн айлгаад хаячих юмГадаа хүн яваад байх шиг байна аа гэхэд

Жагар: Харин тиймээЦонхны доогуур яваад байнаХэн юм болооАрай ……. гээд үгээ дуусгалгүй дуугаа боловТэгээд нэг мэдэхэд Жагар Очмаагийн мөрөөр тэвэрчихсэн хоёулаа буйдан дээр чимээ чагнан сууж байлааГэтэл том цонхны өмнүүр ахиадлхүн яваад өнгөрөх нь тэр хоёрт харагдахад айсандаа дуу алдсз Очмаа Жагарын суга руу шигдэн орлооХаранхуйд тэр хоёрын зүрхний цохилт сонсогдохоор чив чимээгүй байвОчмаагийн айхыг харсан Жагар хүн гэсэндээ гэнэт өндийн за Очмаа минь ингэж айж суухгүй ээБи ер нь гарлааХэн яваад байгаа юм хараад ирье гэхэд Очмаа болохгүй ээ болохгүй хэнчюм билээГэснээ

Аан нээрээ тийм Тэнгис ямар нэг юм болвол Тэнгис зуслангийн сахиул руу яриарай гэсэн гээдТүрүүн сандрахдаа халадныхаа халаасанд шургуулсан гар утасаа гаргаад залгалааБайна уу гэсэн дуунаар Очмаа

Аан дүү минь Очмаа эгч нь байна ааМанай хашаанд хүн яваад байх шиг байна ааЯах уу? гэхэдӨмнөөс нь учиргүй инээх нь сонсогдож Уучлаарай эгчээ би таныг айлгачихав уу дааТэнгис онцлон захисан болохоор нь би танай хашаанд орж эргэн тойрныг тань сэжигтэйзүйл байна уу гээд шалгаад явж байгаа ухаантай юмТаныг унтсан байх гэж бодоод хэлсэнгүйлдээСэжигтэй юм ер харагдсангүйОдоо би гарлаа та санаа зоволтгүй сайхан амраарай гээд утас нь тасрахад харанхуйд хашааны хаалга руу нэгэн хар дүрс сүйтэгнэн алхсанаа гар чийдэнгийн гэрэл мэлхийн асахад холдон одлооЖагар өрөөний гэрлийг асаалааОчмаа ээ бурхан минь ингэж айх гэж ингээд өрөө рүүгээ орохоор явах гэхэд Жагар гарнаас нь зөөлөн барьлааОчмаа түүн лүү гайхан харахад Жагар Очмаа хоёулаа жаахан сууялдаа тэгэх үү хэмээн түгдрэн хэлэвЖагарын гуйсан нүдний харцыг хараад үнэн сэтгэлээсээ хэлж байгааг ойлгосон Очмаа буйдан дээр суулааЖагар түүний хажууд зэрэгцэн суугаад мөрөн дээр нь гараа зөөлөн тавилааНам гүм ийн дунд хоёулхнаа ингээд зэрэгцэн суухад гэнэтлцаг хугацаа эргээд тэртээ гучин жилийн өмнө оччихсон юм шиг

шидийн мэдрэмж хэн хэнийх нь сэтгэлд төрж байлааЖагарын дотор нэг зүйл буцалгах шиг болж биеийг нь халуу дүүгүүлэн эргэлдэхэд тэр

биеэ барьж чадалгүй хүүхэд шиглжижигхэн Очмаагийн дээрээс тонгойн уруул дээр нь үнсчихлээОчмаагийн нүд дүрмийн өөдөөс нь ширтэнэТэнгисийн эргэн ирэхэд тэр хоёр гэм хийсэн хүүхдүүд шиг санаа зовнин бүлтэгнэлдэж байлааАав ээж хоёрыгоо нэглхулгаад байгааг мэдсэн Тэнгис: гүй ээ юу болсон юм болоо гэж бодоод өнгөрлөөТэгтэл нэг орой Энэрэл орондоо орсон хойноо ханиа чи аав ээж хоёрыг нэг ажиглав уу? Гэхэд

Үгүй ээЮу болов гэхэд Энэрэл аав ээж хоёр нэглбиш дээНэг нэгнээ харж байгааг нь байгаа байдал нь нэглгэмхийсэн хүмүүс шиг байна дааЮу болсон юм болооТэнгис: би бас тэгж харсан гэхдээ юулболов гэж дээГайгүй байх өөТэр шөнийн явдалаас Очмаа Жагарыг харахаас санаа зовохгүй боллооЖагарын өөр лүү нь харж байгаа харц заримдаа түүнийг түлээд авах шиг санагдаж байвЗалуудаа анх танилцаж байхад яг ингэж хардагсанЭгээлбүх биеэр нь үмхээд авах гэж байгаа юм шиг энэ харцнаас мултрах гэж Очмаа үйлээ үздэгсэнгэтэл одоо баслтэгж харж байлааЖагартаа дахин уулзаад бараглнэг жил болох гэж байнаЭнэ хугацаанд Жагар ухаангүй эмнэлгийн орон дээр хэвтэж байсан үрчгэр өвгөн биш болжээХорчгор туранхай байсан бие нь жаахан махлаад, хацар нь дүүрээд, үсэнд нь буурал сор сууж, духанд нь атираа гарсанчид насандаа яваа нүд дүүрэн сайхан эр болжээҮүнээс гадна Очмаа Бат-Очирыг бодоод яах аа мэдэхгүйлбайлааБат-Очирыг тэгш цагаан шүдээ гарган цайлган сайхнаар инээмсэглэн өөрийг нь дурласан хүний мансуурсан харцаар ширтэхэд Би энэ сайн хүнийг гомдоож хэрхэн болохгүйУг нь хүний сайн хань болох хүн шүү дээДаанч ЖагарХоёр эр хүний дунд сэмбэгнэж явдаг насчбишТэгээдчби тэгж чадах хүн бишБат-Очир надад гомдох байхдааЯая даа байз хэмээн бодож байлааГэтэл хоёр сарын дараа бие нь нэглбиш байгааг Очмаа ажиглалааТолгой нь эргээд дотор нь муухайрахад даралт нь ихэсч байгаа байх гээд нэг их тоосонгүйЭм уугаадлөнгөрлөөГэтэл нэг өдөр огиулж бөөлжихөд аргагүйн эрхэнд эмнэлэгт очиход дотрынэмч үзээд эмэгтэйчүүдийн эмчид үзүүлэхийг зөвлөлөөГайхаад очиж үзүүлтэл эмч инээмсэглэн за танд баяр хүргэеТа чинь жирэмсэн болсоноо мэдээгүй юм уу? Гэлээ Очмаа гайхсандаа нүд нь бүлтрэх шахан амаа ангайлган хөшчихлөөЭэ юуЭмчээ би буруу сонсов уу? гэхэд эмч: үгүй лээ та зөв сонслооТа жирэмсэн болсон байнаЗаДахиад баяр хүргэеОчмаа сандарсандаа уйлчихлааЭмч мэгдэн үгүй ээ эгчээ та яагаа вэ?

Өдий насандаа хүүхэдтэй болно гэдэг сайхан хэрэгӨчнөөн олон хүмүүс хүүхэдтэй болох гээд чадахгүй аргаа барж байхад та хүүхэдтэй бол байна шүү дээ гэхэдОчмаа үгүй ээӨчнөөн олон хүмүүс үр хүүхэдтэй болох гээд чадахгүй гэдэг гэтэл биЭмч ээ би тандлгэж хэльеБи өөрийн чинь үеийн том хүүхэдтэй хүнЮу гэж хүүдээ хэлэх үү? Тэгээд ээж нь ийм хөгширсөн хойноо жирэмсэн боллоо гэх үү? Одоо би яана аа гэхэдЭмч: за эгч минь тайвшир гээд хоёул нэлээд удаан ярилцлааОчмаа яах аа мэдэхгүй мэгдэж байлааӨдий насанд түүнийг гээд зориод ирсэн хүүхдийг яалтай билээХэвлий дээрээ гараа тавиад эн дотор халуун амь бүрэлдэж байгаа шүү гэж бодоход үгүйлшгүй их хайр хүрэм энхрий санагданаГэвч хүний нүүр яаж харах билээТэнгис юу гэх болЖагар юу гэж бодох болБас Бат-Очирыг яана аа хэмээн бодож байвГэвч амьдрал нь нэгэнт ингэж шийдсэнээр хойш яалтайчбилээНэгэнт эрт орой нэгэн цагт мэдэгдэхээс хойш гэж бодоод Тэнгист айж зовнин байж хэлж орхилооТэнгисийг юу гэж хэлэх болоо гэж бодоод түгшин түгшин ширтэж байталТэнгис ямар нэгэн нүүрний хувирал гаргалгүй бодол болон суунаОчмаа \”ээж минь хөгширсөн хойноо хүн амьтны доог болоод , ер нь яаж байгаа юм гэх болов уу, за за миний хүү чинь ухаантай даа\” гэх зэргээр бодон уймран суусаар байлааТэнгис гэм хийсэнхүүхэд шиг өрөвдөлтэйгээр царайчлан суух ээжийгээ туйлгүй их өрөвдлөөӨөрөө өдий гуч гарч яваа насандаа дүүтэй болно гэхэд сонин санагданаБагадаа дүүтэй болох гэж хүсээд чадаагүйсанГэтэл өөрийнх нь хүүхдүүд төрөөд том болж байхад дүү нь төрөх гэж байдагТэнгисийн сэтгэл уяран догдолоход ээжийнхээ гарыг бариад Ээжээ та битгий санаа зовНамайг дүүтэй болох дуртай байсныг та мэднэ шүү дээХүү нь их баяртай байнаа гээд ээжийгээ тэврэн үнсэхэд Очмаа уйлчихлааҮүнээс хойш хэдэн сарын дараа Очмаа төрлөөБат-Очир эмнэлэг дээр томоос том алтанзул цэцгийн баглаа тэврэн иржээТэр Очмаагийн хацар дээр үнсээд за чамдаа баяр хүргэеЧи бол миний мөрөөдлийн эмэгтэй шүү гэлээЦэцгээ Цэнгэл хоёрт Тэнгисийн өгсөн мөнгө хангалттай их байсанчЦэнгэлийн гараар ороод яах ийхийн зуургүй дуусчихжээМөнгөтэй байхдаа сайхан зантай малилзан байсан хүмүүс мөнгө нь дуусаад ирэхэд ахиадлтэдний гэрт хэрүүл уруул эхэлжээМөнгөтэй болмогцоо Туяагийн гэрээр огт үзэгдэхгүй байсан Цэнгэл нэгэн орой тэдний хаалгыг ууртай нь аргагүй нүдэж зогслооТуяа хаалгаа онгойлгоод

Өө Цэнгэл үү?

Чи Ойрд үзэгдэхгүй хаагуур яваад байгаа юм бэ? Би чамдаа маш их санаа зовлоо шүү гэхэд

Архиныөмхий үнэр ханхлуулсан Цэнгэл Туяаг дайрчих шахан гэрт нь ороод орон дээр нь хэзээ язааны эзэн хүн шиг суугаад Туяа руу духаараа харлааҮгүй ээЧи надад юунд нь санаа зовдог юмБи ямар чиний аваад суусан нөхөр үү? Хэмээн шазуур зуув. .

Туяа: битгий уурлалдааБи чамд хоол хийгээд өгөх үү? Гэхэд Цэнгэл үгүй ээ би ямар өлсөж үхэх гэж байгаа гуйлгачин уу? ГэснээХоёр хүүхэд чинь байхгүй байгаа юм уу? Гэхэд Туяа:

Ээж аавтай цуг хөдөө явсанГэхэд

Аа ашгүй дээ гайнууд чинь жаргалд садаа болоод байдаг юм гэснээ Туяаг алив наашаа хүрээд ир гэхэд

Туяа: манай хамаатны дүү хөдөөнөөс ирсэн байгааДэлгүүр лүү явсан удахгүй ороод ирэхлбайхЦэнгэл: тэр ямар хамаатай юм бэ?

Зуухны дэргэд зогсож байсан Туяаг яах ийхийн зуургүй шүүрч аваад орон дээрээ шидэнд хумин доороо дарж орхилооБах таваар хангасан Цэнгэл нэг их ажил амжуулсан хүн шиг Туяа руу харж архи байна уу?

Туяа байхгүй ээ гэхэд Уурласан Цэнгэл тэгвэл мөнгө өг гэвТуяад үнэндээ мөнгө байхгүй тул мөнгөчбайхгүй ээ гэж үнэнгээ хэлэхэд Туяаг үсдэж аваад зодож эхэллээ….