Хоёр хөл минь хөлдөх шахсанчхөдөлж байгаад би баяртай байвХодоод хоосон хэвээрГэхдээ би тэсэх ёстойӨдий хүртэл амьсгаатай явчхаад ингээд бууж өгөхгүй шүүӨнөөдөр маш чухал өдөрӨдий хүртэл амьсгаатай байгаагийн нэгэн утга учир өнөө оройТэгэхээр орой хүртэл тэсэх хэрэгтэйУлаан тоосгон гуанз орж хоол авж болноЭсвэл гуйж болноНадад дэмийзүйлд үрэх мөнгө байхгүй болохоор би гуйх хэрэгтэйЗөөгчийг царайчилж…

“Ичих нүүргүй амьтан бэ?” гэж байгаа бололтой хоёр авгай нүднийхээ булангаар цэхэлзэн цэхэлзэн өнгөрөвБи хоосон малгайгаа барьсаар битгий миний замаар яваасайлгэж дотроо хүсээд холдовГэхдээ миний инээд хүрэвЭнэ харцыг би олонтаа хүртсэнҮүнээс дор үгсийгчолон амссан байхЭхэндээ ичих нүүртэйлявсанГэхдээ сүүлдээ нэр төрөө бодох уу,

өлсөж үхэлгүй маргаашийг залгуулах уу? гэдэг сонголт гарч ирнэҮргэлж хоёрдохийг нь сонгоноУчир нь би үхлээс айж байлааӨдий ингэж хэлүүлтлээ ядарсанчгэсэнҮхэл миний зугтааж буй ганц зүйлАхиад цаг гаруй малгайгаа тосож зогсовБээрч чичирсэн гараараа гуйж олсон мөнгөө тооловХоёр мянга гурван зуун төгрөг малгайны минь ёроолд цугларчИдэх юманд илүүчлэх мөнгө олж чадсангүйХүмүүс зөрж өнгөрөхөө нэгэнт больж, гудамжны гэрлүүд эзгүй хоосон замыглгэрэлтүүлэх ажХарих цаг минь болжээАмнаас уур гарж, алхах болгонд өвдөг минь янгинан, өсгий минь хатгаж өвдөнөХөгширснийхлдөө хөөрхийАрай гэж шинэхэн гэртээ ирэвМанайх нүүж ирээд удаагүйлдээШинэхэн хогийн пункерийн хажуу буланд манайх байдагАнхандаа эндэхийн хүмүүс дургүй байдаг байсанчхүнлюм болохоороо намайг өрөвдөөд олон юм ярихаа больсонЗаримдаа хүүхдүүд хоол, цай, аарц авчирж өгдөг юмИх сайхан дулаахан мэдрэмжТэд өрөвдөнгүй нүд, дулаахан инээмсэглэл тээсээр хажууд минь харж зогсож байгаад явдагБас тэд надад хандаж юм хэлдэгХарамсалтай нь би тэдний хэлснийг хэзээчсонсоогүй, тэдэнд хэзээчбаярлалаа гэж хэлж үзээгүйЯаж хэлдгийг нь, яаж сонсогддогийг нь би мартчихсанБи баярласнаа илэрхийлэх гэж их хичээж янз бүрийн авиа гаргадагчтэднийг айлгахаас өөр ямарчтусгүйОдоо би зүгээрлинээгээдлүддэг болсонӨнөө орой ходоод хоосон хүйтэн үдшийг өнгөрүүлэх ньГэхдээ энэ тиймчаймаар зүйл бишАймаар зүйл бол орой унтаад маргааш сэрэхгүй байх явдал гэж би боддогДаарах, өвдөх, өлсөх бүгд хэцүү мэдрэмжүүдГэхдээлмэдрэгддэг мэдрэмжүүдАмьд гэдгийг чинь хором бүрд хэлж буй мэдрэмжүүдЮучмэдрэгдэхээ больчихвол яах вэ? Тэрнээслби зугтаж өдий хүртэл явнаӨнөө орой өчигдрийнхөөс бас уржигдарийнхаас хүйтэн байгаа нь хогон дээрээс олсон хоёр солжир гутлаар гоёсон хөлөнд маань илт мэдрэгдэнэОлсон мөнгөө далд хийгээд өдөржин шороонд дарагдсан дэрээ дэрлэж улбар шар малгайтай охины авчирж өгсөн баавгайны зурагтай хөнжлийг нөмрөн хэвтлээУул нь гэрлүүд унтарч, тэнгэр цэлмэг байхийн бол одод харагддаглюмХарамсалтай нь өнөө орой ямарчаз байсангүйТэнгэр хүртэл бүрхэгҮрчлээгээр дүүрсэн духан дээр минь нойтон мэдрэгдлээНүдээ нээхэд дээрээс цас орж байвНэг нэгээрээ нүүрэн дээр минь бас хөнжил дээр буунаХэсэг түүнийг ажиглаад би үүнд санаа зовох ёстойгоо санаад босовАрван нэгдүгээр сарын ахин нэг цастай өдөрЭнэ цастай хүйтэн өдрүүд ийм эрт ирнэ гэж би даанчсанасангүйХурдхан босоод саравчтай газар бараадахаар алхлавХоёр хөл минь хөлдөх шахсанчхөдөлж байгаад би баяртай байвХодоод хоосон хэвээрГэхдээ би тэсэх ёстойӨдий хүртэл амьсгаатай явчхаад ингээд бууж өгөхгүй шүүӨнөөдөр маш чухал өдөрӨдий хүртэл амьсгаатай байгаагийн нэгэн утга учир өнөө оройТэгэхээр орой хүртэл тэсэх хэрэгтэйУлаан тоосгон гуанз орж хоол авж болноЭсвэл гуйж болноНадад дэмийзүйлд үрэх мөнгө байхгүй болохоор би гуйх хэрэгтэйЗөөгчийг царайчилж суух, үйлчлүүлэгчдийг үргээхгүй байх үнэхээр хэцүүГэхдээлхоол олдог юмГараа хүрэмнийхээ халаасанд хийсэнчгар минь дулаацахгүй юмХэнээрчөөрийгөө өрөвдүүлэхийг хүсэхгүйчөөрөө өөрийгөө бас энэ хөгширч ажиллагаагүй болж буй биеэ

би ямар ихээр өрөвдөнө гээчТом төмөр цоож гуанзны хаалганд өлгөөтэй байлааБи бариулаас нь барьж , татаж үзэвЦоожтой гэдгийг нь харсаар байжАхиад татавТийм ээ цоожтой байнаБи мөнгөө үрэх гэж үү? Үгүй ээЭнэ хүртэл хадгалсан шүү дээЦасны эрч улам ширүүссээрХөл гар минь даарч байнаХэр их гэдгийг нь хэлж би мэдэхгүй ньӨтөл насанд хүрсэн өвгөн биеийн минь цус халуун байхаа нэгэнт больсон биз ээГуанз нэгэнт онгойгоогүй тул цементэн зам дээр яс болсон өгзгөөрөө сууж малгайгаа дээш харуулан өвөр дээрээ тавивЭнэ цасанд гудамжаар холхилдох хүмүүс тун багаБайгаа хэд нь дааран, яаран алхалнаГэсэнчнадад ахиад мөнгө хэрэгтэй бас амь залгуулах хоолБас чимээӨвгөрөхийн хэрээр өнгөрсөн дурсамжаа санана гэдэг үйлийн хэцүү болсоор надад үлдсэн дурсамж гэхээр юм бараг үгүй болжДурсагдаж буй хором мөч бүрийгламьдарсанд тооц гэдэг үнэн бол би бараг амьдраагүйтэй адил болжээГанц үлдсэн жаргалтай хийгээд, зүрх зүсэм дурсамж нь хүүхэдтэй болсон явдалТэгээд түүнийгээ юучболоогүй юм шиг орхиод явсан явдал байлааБяцхан үр миньМиний хүсээгүй хаясан охин миньОдоо араас нь уйлаад, гуйгаад нэгэнт нэмэргүй болсон биз ээТэр минь хэзээчнамайг аав аа гэж дуудахгүй бас би хэзээчтэгж дуудахийг нь сонсохгүйБи түүнийг харах хүртлээ бууж өгөхгүйМалгайн дотроо чулуу тавьж хийсэхээс хамгаалаад хоёр тийш алхаж эхлэвЭнэ хүрээд зогсох юм бол өдий хүртэл тэмцсэний хэрэг юунд билээОдоо надад яг арван долоон мянга хоёр зуун төгрөг дутууЦасан шуурганд хөл гар нь чичрэх, орон гэргүй өвгөн өрөвдөлтэй харагдаж байгаа байх ааЗөрөн өнгөрөх цөөхөн хүмүүс малгайнд минь мөнгө хийсээрМалгайн доторх чулуу задгай мөнгөөр хучигджээБас цасаарУдалгүй хөл минь зогсож дийлэхээ больж хана налан суувХувцас минь цасанд будагдаж, сормуус минь дээрх цасаа дийлэхгүй нүд минь дарагдлааГаранд минь дулаан мэдрэгдэвНүдээ нээвээс зүс мэдэх охинӨнөөх улбар шар малгайтай охинТэр мөнгөө гаранд минь атгуулаад хэдэн зүйл хэлээд гэрийн зүг заавХарья гэж үү? Үгүй ээБи толгой сэгсрэвГэсэнчтэр малгайг минь гар минь атгуулаад босгох гэж татавБи толгой сэгсэрсэн хэвээрОхин бууж өгсөнгүйНамайг гэрийн зүг татланаБи ахин эсэргүүцэж гараа татав. “Уучлаарай охин миньГэхдээ өнөөдөрлбишӨнөөдөр чухал өдөрБи чиний сэтгэлийг маш сайн ойлгож байнаУучлаарай” гэж хэлэхийг хүснэХарамсалтай нь би чадахгүйЭцэст нь охин өрөвдөнгүй хараад алхаж цасан дунд алга боловХаранхуй болж гудамжны гэрлүүд дараалан асахад би мөнгөө тооловНаян хоёр мянгаПээ зөндөө их мөнгөЮм идэх хэрэгтэйХарамсалтай нь гудамжны цаг 5:30–г заанаУучлаарай ходоод минь ахиад жоохон тэсээрэйНадад юм идэх цаг гарахгүй ньОлсон мөнгөндөө урамшин хүч орж би хоёр хөл дээрээ зогсовБүх цасаа унагааж дуусгаад дуурийн театрлуу зүглэвХоёр хоног шахуу юучидээгүй хоосон ходоодтойчхоёр хөлөө зөөх хүч нь одоо үзэх гэж байгаа тоглолтондлбайвБи энэ тоглолтыг болохийг мэдээд сүүлийн гурван сар мөнгөө бүхнээс харамлан цуглуулсанОлж цуглуулсан бутархай мөнгөөр дүүрэн

гурван зуун мянган төгрөгөө сагсайтал нь бариад билетийн кассруу сарвайвБилет зарж буй охин байн байн надруу ярвайн мөнгийг тоолж дуусаад надад нэг тасалбар өгөөд хэдэн юм хэлэвБи ойлгосонгүй тасалбараа чанга атгасаар инээмсэглэн ухравӨнөөдөр түүний минь, охины минь тоглолтын өдөрБи түүнтэйгээ ухаан орсноос нь хойш нэгчудаа уулзаж байгаагүйчүргэлж түүнийг ажсаар ирсэнСургуульд, оюутан болоход нь бас төгсөхөд нь би түүнийг булан цоорхойгоор харж чимээгүйхэн алга ташин хөөрдөгсөнХэдэн сарын өмнө түүнийг дуулна гэдгийг томоос том самбар дээрээс харсанТүүний гоёмсог даашинзтай, ихэмсэг зогссон зургийг хараад би охиноороо хэчнээн их бахархаж бас өөрийгөө хэчнээн их зэмлэж,

хэмлэсэн гээчТэгсэнчхэзээчзасагдахааргүй, өнгөрсөнд үлдсэн миний үйлийн үрХэзээчнад дээр ирэхгүй, намайг танихгүй миний үрЦас орсон хэвээр, шуурсан хэвээрБилетээ гаргаж нэг хараад, билетэн дээрх охиныхоо царайг харж, хацар дээр нь үнсээд, баярлангүй халаасандаа гүн гэгч нь шургуулахад

нүд минь нулимсаа барьж дийлэлгүй урсгачхавТүүнийгээ би олон хүний дундаас үзэх нь байна шүү дээБаярын нулимсаа шудраад, хаалга татан өвлийн хүйтэн салхитай ахин мэндчилэвГадаа хүйтэн, шуурсан хэвээрчхалааснаас минь халуу төөнөж байхад би даарахгүй бас өлсөхгүйҮлдсэн мөнгөөрөө юм идэхийн оронд өгөрч хуучирсан күртигээ тайлж, хүрэм авж өмсөвӨнөөхлсанаа зовсонөрөвдсөн нүдээр худалдагч хараад халтар гарнаас минь мөнгийг минь ававЯрьж чаддаг байсан бол би намайг өрөвдөхийн оронд надад баяр хүргээрэй, охин маань өнөө орой дуулна гэхсэнӨөрийгөө толинд харлааЦоо шинэ хүрэм тэгээдлболооБусад гоёл нь урагдаж цоорсон өмд, салж унах гэж байгаа гутал, ширэнгэн ой шиг их үс сахалӨмд гуталаа солиж, үсээ засуулах цагчбайсангүй,

мөнгө мааньчдуусжХоёр хөлөө нэг нэгээр нь чирсээр театр дээр ирэвХалуу дүүгсэн тасалбараа өргөсөөр тасалбар таслагч дээр өгөвТэр баслярвайж, тасалбарыг минь сайн гэгч нь нягталж үзээд дургүйхэн зам тавьж өгөвЦэхийсэн хоёр нүдээрээ арайхийн харж, бүдчин тонгочин бусдын

уурыг хүргэж явсаар суудал дээрээ ирж суувДотор дулаахан, гоёж будсан залуус бүсгүйчүүд нүдийг минь чимэх ажЯглбитгий дуусаасай гэж хүсдэг зүүд шигУдалгуй урдах улаан том хөшиг нээгдэвОрхиод явахад өлгийтэйгөө уйлаад үлдсэн охин минь одоо бүхний чихийг мялаахаар инээмсэглэн гарч ирэхэд миний нулимс өөрийн эрхгүй сайр даасан

хацраар минь бөмбөрнөТэр дуулж эхлэвТүүний дууг чихээрээ сонсож чадахгүйчзүрх сэтгэлээрээ түүнийгээ мэдрэхээр би нүдээ анивГар хөлийн минь үзүүр хөлдөж юучмэдрэгдэхээ больсончби бяцхан охиноо хөгширсөн зүрхэндээ энхрийлэн мэдэрнэГан ган хийн уйлж буй бяцхан охины минь сүүлд сонссон тэрлчимээ дотор минь сонстоно.

—

Тоглолт амжилттай болж үзэгчид босон нижгэнэтэл алга ташихад тайзан дээрх бяцхан охин мэхийн ёсловГагцхүү үзэгчдийн голдох хамгийн үнэтэй суудлуудын нэг дээр

сууж буй эрхэм боссончүгүй, алга ташсанчүгүйНүд нь аниастай, зүрх нь цохилохоо больсныг дуучин даанчанзааралгүй хөшигний цаагуур оров.