Онон явчихсан бизЧам шиг хүнтэй хэрчудаан тэсэхэв дээХөөрхий харинчтэвчээртэй охин юмУруулыг нь язартал цохисон байна гэнэлээЭэж аав нь юу гэж бодсон болЧи чинь яасан хүн бэ.” гэснээс өөрийг хэлсэнгүйНэг харахад гараад явчихажГэхдээ бас хоол хийгээд үлдээжээАх нь ширээн дээр хэдэн төгрөг орхижЯглкинон дээрээс хардаг байсан архичин бүтэлгүй новшийн амьдрал дүрээрээИнгэж бодохоос дотор нь зарсхийвЮутайчэхнэрээ олж авъя хэмээн утсаа ойртуулан….
Хүн амьтан сэрэмгүй нойрондоо автсан гүн шөнийн аниргүйд хаалганы хонх жингэнэтэл дуугарлааТэгсэнээ удалгүй яршигт жингэнээн хүчтэй тогшилт,
сүүлдээ эвдэх нь үү гэмээр аюумшигтбалбалтанд шилживХаалга нээгдсэнгүйУдсанчгүй түлхүүр торжигнон дуугарч, хаалга онгойлооГуйвлан орж ирсэн дунд зэргийн нуруутай бахимхан биетэй залуу эр хэн нэгнийг хайн өрөө хэсэн нэгживҮдэш үдшээс өөр нь хэнчбайсангүйНулимс цийлэгнэсэн нүдээрээ зэмлэн угтаж, хоол цай халаан бэлддэг тэр өнөөдөр алгаНүүрээ хүйтэн усанд булхаад архины халуунд сөлийсөн нүдээрээ баяр хөөрөөр дүүрэн авахуулсан хуримын зургаа гөлийн суувТэр явчихжээХувцас ньчалга, түүний гэх нэгчюм үгүй, харин дэрнээс нь түүний үнэр ханхалж, аяархан хөхрөх нь дуулдаж байх юмШирээн дээр захидал байсныг саялхарлаа.
“Намайг уучлаарайЧамд хайртайчгэсэн цаашид тэвчиж үнэхээр чадахгүй ньУхаарах болов уу гэж зөндөө хүлээсэнчюучөөрчлөгдсөнгүйЧи бид хоёрын босгосон амьдрал там болжээБи явлааНамайг эрж хайх хэрэггүй.” Уншаад дотор нь харанхуйлах шиг болж толгойгоо барилааТархи нь задрах нь гэлтэй янгинан өвдөнөГав ганцаар үлдсэнийг нь сануулах гэсэн шиг цагийн зүү чаг чаг чаг дуугарах нь тамтайУурандаа хашгирлаа, хүссэнээрээ бархирлаа, эвдэллээ, хэмхэллээЭргэн тойрон ундуй сундуй,
хэмхэрсэн зүйлс хөглөрнөНулимс гүйлгэнэсэн нүдээрээ хартал хуримын зураг ньлбүтэн байлааӨмнө нь согтуу ирээд булбарай царайг нь хөхөртөл, уяхан биеийг нь эвхэртэл эр бяраа гайхуулж байсан атал өнөөдөр зурганд ньчгар хүрч чадсангүйЭхнэр нь гэмгүй цайлган төрхөө цацруулан хүүхэд шиг инээмсэглэх дуртайТэрлдотроосоо гэрэлтсэн гайхам байдалд нь анхны харцаар дурлаж байсанХарин хэзээ хамгийн сүүлд тэр инээмсэглэлийг харсанаа санах гээд чадсангүйАрхи, зугаа цэнгэлд тархи нь идэгдээд хатингаршиж хатсанчюм уу, өнөөдөрлнэг толинд харлааХирдхийн цочивЭнэ чинь хэн бэ?
Саяхан цохиулсан бололтой хэгз цохиулсан хөмсөг, хүрэн улаан царай, сөлийсөн нүдЭнэ тэр мөн гэж үү? Халаасаа тэмтэртэл 20 төгрөгТүрийвччалгаАхиулаад хартал өмд нь урагдаж, цамцных нь нэгчтовч алгаӨглөө нь ээж, ах хоёр нь ирлээЗагнаж, зэмлэж, үглэх болов уу гэтэл тэд дуугүйлсууцгаана. “Онон явчихсан бизЧам шиг хүнтэй хэрчудаан тэсэхэв дээХөөрхий харинчтэвчээртэй охин юмУруулыг нь язартал цохисон байна гэнэлээЭэж аав нь юу гэж бодсон болЧи чинь яасан хүн бэ.” гэснээс өөрийг хэлсэнгүйНэг харахад гараад явчихажГэхдээ бас хоол хийгээд үлдээжээАх нь ширээн дээр хэдэн төгрөг орхижЯглкинон дээрээс хардаг байсан архичин бүтэлгүй новшийн амьдрал дүрээрээИнгэж бодохоос дотор нь зарсхийвЮутайчэхнэрээ олж авъя хэмээн утсаа ойртуулан мэддэг дугаарууд руугаа залгаж эхэллээОнон усанд хаясан чулуу шиг ор мөргүй алга болжээЭхний хэдэн өдөр эргээд ирнэлбиз гэж санаа амар сууснаа хагас сар болоход сандарч эхлэвТэр дундаа эхнэргүй амьдрал гэгч аймшигтайАжлынхаа хажуугаар яаж эхнэр нь түүнийг цэвэр хувцастай, гэдэс цатгалан, сэтгэл хангалуун явуулж, бас гэр орноо тэгж сайхан авч явж амждаг байсан юм болАрхины, шоуны хэдэн найзуудтайгаачуулзахаа байлааХүн шиг аятайхан явбал Онон хүрээд ирэх юм шиг,
ихлойрхон өөрийг нь ажиглаад байж байгаачюм шигАвахсан гэж хүсээд байсан шарах шүүгээг нь авч тавилааНэглих хэрэг бүтээчихсэн мэт баяртайГэсэнчтэр ирсэнгүйДахиад 2 сар өнгөрлөөГалзуурах шахам түүнийгээ санаж мөрөөдөж, өвдөг сөгдөн гуйгаадчболтугай авчрах хүсэлтэй байсан авч түүний талаар сураг гарсангүйБас чиг горь тасралгүй хүлээсээрЯмар муу хүү байснаа мэдэрч ээжийгээ дагуулан эмнэлгээр явж шинжилгээ хийлгэлээХөөрхий ээж нь ямарчих өтөлсөн юм, анзаараагүй явсан өөрийгөө зүхэвШинжилгээний хариу авахаар гурван давхар луу өгсөж, баруун тийшээ эргэн гүйх дайны хурдан алхаж явтал ихлтанил ягаан цамц ард үлдэх шигЗогтусан эргэж хартал эмчийн өрөө рүү яваад орчиховЗүрх нь хүчтэй цохилон, эрж явснаа ийн олох гэж үү хэмээн анхны болзоондоо ирсэн хөвгүүн мэт догдлон хүлээлээХаалга аяархан онгойж, эхнэр нь өөрийнх нь бэлэглэсэн ягаан цамцны цаанаас сайн анзаарвал ялигүй цүдийсэн гэдсээ гараараа дараад мөнөөхөн өхөөрдөм янзаар инээмсэглэн гарч ирэх нь тэрУучлал эрэн түмэнтээ буруугаа хүлээж, баярласандаа дахиад алдахгүй гэсэн шиг энхрийлэн тэвэрлээ эхнэрээ.
“Хүүхдэд муу гэж бодоод гэрээсээ түр явсан юмЧамайгаа ухаарна гэж мэдсэн юмааМиний хайр ухаантай” гэхийг нь сонсоод эр хүний харамч нулимс нь хацар даган урслааТийм ээ, хайрт минь би ухаарсанӨрх тэргүүлж, амьдралын ноён нуруу болох эр хүн би чинийхээ түшиг болох ёстойгоо ухаарсанДахиж чинийхээ сувдан нулимсыг үргүй урсгахгүйгээ амлаяХайранд чинь хал хийхгүйгээ батлая гэж өөртөө шивнэлээБараан хар үүл хөөгдөж, алтан нар урьд урьдынхаас илүү тодоор гийж байнаМаргааш нар ахин манданаТогтохбаярын Хонгорзул, \”Зүрхэн шивнээ \”номоос
