Билэгт энэ үед өөрийгөө эднийхээс явах ёстой гэж бодоод Орой нь тэднийхээс гараад явлааУчир нь тэд маш их өртэйгээс гадна хүүхдүүдээ тэжээхэд хүртэл бэрх байхад би Ариун эгчид төвөг удаад яахав гэж боджээМэдээж Билэгтэд очих газар хэсэгтээ байсангүйЭхний ээлжинд орцоор хоног..лож, өлсөхийн эрхэнд зах дээр очиж тэрэг түрж машин угааж…..

Баатар хүүе миний хүү нааш ир аав нь хүүдээ маш гоё билэгтэй ирсэн гээд авчирсан чемоданаа ухан дотроос нь томоос том машин гаргаж ирээд хүүд өглөөБилэгт хэдий 1-р ангичгэлээИйм гоё билэгийг хэнээсчавж үзсэнгүйХарин аав нь түүнд өгөхөд маш их баярлалааМаргааш Билэгт найзууддаа гайхуулах нэг шинэ юмтай болсондоо шөнө нойр нь хүрсэнгүй хөрвөөсөөр өглөө болголооӨглөө босоод бүгд ширээнийхээ ард сууна цайгаа ууцгаанаХарин Баатар ахин ондоо хотруу томилолтоор явахаар болсоноо хэллээИргэж ирээд та 3 тайгаа маш удаан хамт байна ааГэхэд Болор чи чинь дөнгөж өчигдөрхөн ирээ биз дээГээд дурамжхан хэрнээ ууртай хэлнэХарин Баатар ажил шүү дээ энэ удаад удахгүй яваад ирнээБитгий санаа зовоорой гэж хэлээд цайгаа ууж дуусаад юмаа бэлдэж аваад гараад явлааГэрийн гаднаас жолооч нь гэх халзан толгойтой ах хүлээн зогсонХарин Билэгтэд нэглмуу совин татаад байгаа юм шиг

санагдаж өөөрийн мэдэлгүй Ааваа та битгий яваач гээд ардаас нь чанга тод дуугаар орилоход Баатар эргэж харсанаа хүү минь Аав нь удахгүй ирнээЭэж дүү хоёроо сайн хараад зуныхаа гэрийн дааалгавараа сайн хийгээрэйАав нь ирээд хүүгээ шагнанаЧамд итгэж байгаа шүү гээд машиндаа суугаад хөдлөвЭнэ үед Билэгт өөрийн эрхгүй уйлж ардаас нь машиныг далдартал хараад зогсовМаргааш өдөр нь Болорын утас дуугарлаа. – Болор байна уу?

– Тийм байна.

– Хаанаас ярьж байгаа билээгэсэнээ дууных нь өнгө нь өөрчлөгдөж

Та чинь юу яриад байгаа юм бэБи таны яриад байгааг ойлгохгүй байнаГэсэн ээ нулимс нь нүд дүүрээд мэлтэлзэж аяга нь даахгүй хацарыг нь даган урсанХарин Билэгт Ээжээ та зүгээр үү гэжАмьдралдаа анх удаа Болорын уйлахыг хараад гайхавИнгээд Болор утсаа салгаад Дүү Мягмарсүхийг хашигран дуудлааНүднийхээ нуухийгчбүрэн арилагаж амжаагүй Мийгаа гүйн гарч ирээд яасан бэ?

Та яагаад уйлаа вэЭнхрий өвдөө юу үзхэд Болорзаяа хэсэг чимээгүй эхэр татан уйлахад түүнийг дагаад энхрий уйлавХэсэг юучхэлэлгүй уйлж байсанааМийгаа цагдаагын газар луу явъя

Ах чинь гээд ахиадлуйлавБилэгт юу болсоныг огт ойлгосонгүй хий ийш тийш нь нүдээ бүлтэлзүүлэн гайхан чимээгүй зогсоноЭнэ үед Болор Баатар ах чинь осолд оржээТэгээд тэгээдөнгөрсөн гэнэ гээд хамаг байдгаараа бахиран уйлахад Билэгт саялюу болоод байгааг ойлгож хэсэг балмагдсан аятай зогсож байсанаа ААваа гэж өөрийн эрхгүй дуу алдан уйлавЦагдаагын газарлуу Болор явж Билэгт ганцаараа гэртээ хоцровИнгээдлэнэ хорвоо дээр түүнийг гэдэг байсан цор ганц хүн үгүй болсоныг Билэгт хүү маш сайн ойлгож байлааБаатарыг оршуулахаар маш олон хүн цуглажээАжил явдал өнгрөөд 7 хоноход Болор Билэгттэй юучдуугарсангүй

энэ нь түүнийг шийтгэж байгаа мэт санагдаж юу хийхээ мэдэхгүй аавынхаа зураг руу байн байн харнаЦаг хугацаа явсаар нэг мэдэхэд намар болж хүүхдүүд сургуульдаа орох боловХарин энэ нь Билэгт хүүгийн хувьд маш хэцүү байлааУчир нь хэнч түүнийг гэсэнгүй яглурд бага балчир байхад бүх хүмүүс түүнрүү харц шилбүүрддэг байсан шиг энэ удаад мөн адил тийм санагданаБолорын дүү Мягмар Баатарыг өнгөрсөнөөс хойш тэднийд байхаар болж үе үе согтуу ирж агсам тавьж ээжийг нь зовоодог байв.

/Болор нөхрөө өнгөрсөнөөс хойш нөгөө их эрх ямба нь үгүй болж өмсөх зүүхээр гачигдсан билээ/

заримдаа Билэгтийн үйл тамын үзэж шөнө дөл хүртэл гарыг нь өргүүлэн ямар нэгэн байдлаар тамлаж зовооход Билэгт дотроо түүнийг үзэн яддаг байв9р сарын 1 болж бүх хүүхэд хичээл дээ явахад Билэгт харин хуучин форм багадсан цамцаа өмсөөд дуртай дургүй алханаДотроо миний амьдрал яагаад ийм юм бэМиний жинхэнэ ээж аав минь хаана байдаг юм бол Ариун эгч яагаад ирэхээ больсон юм бол гээдлэлдвийг бодон явтал гэнэт

Билэгтээ гээд хэн нэгэн дуудах шиг боловЭргээд харвал Болор ээж байдагаараа уурлажээ. /Аавыг нь өнгөрсөнөөс хойш

Болор үе үе гадуур тэнэж заримдаа гэртээ ирж хонохоо байж заримдаа согтуу ирж Энхрий Билэгт хоёрыг ор тас мартсан юм шиглбайдаг болсон./

Билэгт өө ээж яасан бэ та энд юу хийж яваа юм бэГээд асуухад Болор би ажил хийж та 2-г тэжээх хэрэгтэйЧи гэртээ харьж дүүгээ хар би багшид чинь хэлсэн гэж хэлээд Билэгтийг дагуулаад явлааИнгээд Билэгт сургуулиас гарч гэртээ дүүгээ харж

гэрийн ажил хийж заримдаа хүний ойр зуурхан хөнгөхөн ажлыг хийгээд ээж дүү хоёртоо талх юухан ийхэн дөхүүлдэг боловХарин Болор дотроо Билэгтийг үзэн яддаг хэвээрээНэг өдөр Билэгт гэртээ яваад ортол итгэмээргүй хүн тэднийд ирсэн байлааТэр хүн бол Ариун Болор түүнийг олж иржээУчир нь Билэгтийг Ариунд өгж явуулахаар ярилцсан байвАриун эгчийг харахад урьдын даруухан хөөрхөн эгч үгүй болжээЦаанаа нэглгунигтай харагдана гэсэн хэдийчБилэгт рүү инээмсэглэж ахин тэр хоёр хорвоогийн хатуу үнэний эрхээр уулзах нь тэр билээЭнэ үед Болорзаяа за Билэгтээ би эндээс нүүхээр шийдсэн чамайг аваад авч явч чадахгүй нь нэг хэсэгтээ Ариун эгчийндээ очоод байж бай гэвБилэгт ээжээ та намайг битгий явуулаач дээАав надад ээж дүү хоёроо маш сайн хараарай гэж захисанБи та хоёрыг алдмааргүй байна гэж хүү нулимсаа барьж диилэн хэлнэХарин Болор зөвшөөрсөнгүйХүү бодно Ариун эгчийнд очвол Сүхээ ах намайг загнах байхдааГээдИнгээд хүүг Ариун ярьсан ёсоороо аваад гарлааТэд замдаа элдэвийг ярилцавАриун Билэгтээ чи маш том болжээҮнэхээр жаахан хэлдчбүрэн орж амжаагүй байхад эгч нь чамайг олж билээМиний дүү ихлзовлон амссан дааОдоо тэр зовлон дууссан байлгүй дээГэхэд Билэгт хэрсүү зан гаргаж та битгий санаа зовдоо би одоо өөрийгөө тэжээж чаднаБи ажил хийж мөнгө авдаг гэж хэлэв Ариун дотроо инээмсэглэжхүүгийн ардаас харан алханИйнхүү бодноБилэгт хүүг баатар энэ хэдэн жилийн дотор үнэхээр сайн өсгөжээГэхдээ бас яагаад түүнээс нүүр бууруулан орчлонгоос зугтаад явчихав дааДээд тэнгэр дээр Билэгтийн ээжийг олж уулзаад Билэгтийн гомдолыг заавал тайлж өгөөрэй гэж дотроо өөрөө өөртөө хэлж алханаБилэгт хүү цаанаасаалнэглгунигтайТолгой доош гудайн газар ширтэж ямар нэгэн юм боДож байгаа нь илт мэдэгдэж байлаа……..

Ингээд Ариун Билэгт хоёр явсаар Ариуны гэрт ирэвБилэгт гаднаас харж хэсэг зогссонооУрдын хэвээрээ байна даа гэж бодноХарин Ариун хүүе миний дүү яагаа вэ орцгоое гэхэд Билэгт Өө за гээд бишүүрхэнгүй дуугаар хэлээд гэрт орволАриун эгчийн хоёр хүүхэдлгэртээ байвхарин Сүхээ ах огт үзэгдсэнүйНүдээрээ гэр доторхийг гүйлгэж харвал огт байсангүйСүхээс айж байсан учир хэсэгтээ санаа нь амрах шиг боловАриун за цай уу? Хувцасаа тавчих хэдэн жил уулзалдаагүй болохоор хэсэгтээлэвгүй байж магадгүйГэхэд нь Билэгт аан харин тиймээ гээд инээмсгэлэнГэсэн хэдийчБилэгт хүү Энхрий ээж Болор хоёртоо санаа нь зовж суунаНөгөө муу Мийгаа ах ирээд агсам согтуу тавих бий дээ гэж маш олон зүйлыг бодож шанланаХэдийгээр Билэгт багаас их зовлон үзсэнч өр нимгэн энэрч хайрлах сэтгэлтэй хүү болж өсчээГэнэт гаднаас хаалга тор хийж хэн нэгэн орж ирэх шиг боловЮм бодож байсан болохоор цочоод эргээд харвал Сүхээ ах тэргэнцэр дээр суусан байвЮу болсоныг Билэгт ойлгосонгүйДотроо гайхан бодовНамайг бага байхад эрүүл саруул зүгээрлявдаг байсан шүү дээГэж бодож Сүхээг харнаХарин Сүхээчурдны нөгөө ааш омог байгаадаа бардаж ядсан хүн биш болжээОмголон догшин зан нь дарагдаж Ариун эгчийн гарыг харж суух нь Билэгтэд өрөвдмөөр санагдавХарин Сүхээ Билэгтийг таньсангүй за энэ чинь хэн билээ гэж Ариунаас асуунаХарин Ариун нөгөө бага балчир байхад нь чиний үнэн голоосоо үзэн ядаж хөөж тууж нохой шиг үздэг байсан

хүү ийм том болсон байнаАзаар их сайн хүмүүс өргөж авжээ гэхэдСүхээ чимээгүй болчихов царайг нь харахад гэмшиж өөрийгөө буруутгасан шинжтэй толгойгоо гудайлган

хоёр хөлрүүгээ харан суунаИнгээд Билэгт Сүхээс айж байсан айдас нь үгүй болж багачгэсэн санаа нь амравШөнө унтахаар хэвтэхээсээ өмнө Ариунаас асуувАриун эгчээ Сүхээ ах яасан юм бэГэхэд Сүхээ 2-р жилийн өмнө үйлдвэрийн осолд орж улмаар эмнэлэгт маш удаан хэвтсэнХарин хоёр хөл нь мэдээгүй болж үлдсэн юм дааТиймээслби чам дээр очих завгүй байлаа хүү минь гэхэд Билэгт хөөрхий дөө муу Сүхээ ах минь гэж дотроо бодноХэдийгээр бага байхад нь түүнийг зодож загнаж хөөж тууж элдвээр хэлж байсанчгэсэн хүү түүнд өөрийгөө өс санах эрхгүй гэж үзнэУчир нь Ариун эгч надад маш их тус хүргэсэн байхад гэж бодоод нам унтжээМаргааш өглөө болж Билэгт гадаа гарвал Сүхээ Ариун хоёр гадаа сууж хоорондоо ярилцаж байвхарин Билэгт тэднийг ажиглан зогсож Дотроо Баатар аавыгаа үгүйлэн сангалзанаМөн Болор Энхрий дүү 2-г маш их санаж байлааБилэгт хэдий 8 настай жаахан хүүхэдчгэлээ юмны учрыг ойлгож ихлсийрэг ханддаг болсон нь амьдралын сургамж гэлтэйСүхээ Ариун хоёр маш их өрөнд орсон бололтой хоёул өрнийхөөталаар ярж цаашид хэрхэн амь зогоож өр ширээ дарах талаар ярилцаж байлааТөд удалгүй тэднийд банкнаас хүмүүс ирж байшин эд хогшил гээд бүхнийг хураан битүүмжлэх шийдвэр гарсан талаар хэлээд явлааЭнэ үед Билэгт би том болоод Ариун эгч бас ээж дүү хоёроо сайхан амьдруулах юмсан гэж бодноМэдээж Ариун яахаа мэдэлгүй хий сандарч Сүхээ дотроо юучюм бодож байгаа нь илт гаднаас нь харагданаБилэгт энэ үед өөрийгөө эднийхээс явах ёстой гэж бодоод Орой нь тэднийхээс гараад явлааУчир нь тэд маш их өртэйгээс гадна хүүхдүүдээ тэжээхэд хүртэл бэрх байхад

би Ариун эгчид төвөг удаад яахав гэж боджээМэдээж Билэгтэд очих газар хэсэгтээ байсангүйЭхний ээлжинд орцоор хоноглож,

өлсөхийн эрхэнд зах дээр очиж тэрэг түрж машин угааж хүүхэд ойр зуурхан хийх боломжтой бүхийлажлыг хийж эхлэвМөн тэндээ хэсэг бүлэг тэнэмэл гэр оронгүй хүүхдүүдтэй танилцаж хамт ажил хийж ойр зуурын мөнгө олдог боловТэд хаа сайгүй байх бөгөөд зарим нь траншейд зарим нь гэр оронтойчочиход бэрх гэр гэж хэлэхэд хэцүү эцэг эх нь архи дарсанд ороод өөрийн ухаанаа алдсан тиймлхүүхдүүд байлааБилэгт хэдийгээр тэд нартай нөхөрлөсөнчгэлээ хэнийгчдагахыг хүсссэнгүй гагцхүү Баатар аавынх нь хэлдэг миний хүү сайн хүн болноЭэж дүү хоёроо сайн хараарай гэсэн үглтолгойд нь эргэлдэж байвхарин тэр дундаас Болдхуяг гэх хүү Билэгтийн нүдэнд туснаНасаар бол Билэгтээс 1 ах Билэгт түүнтэй нөхөрлөж/Ариун харин Билэгтийг хайсаар / Болдхуягын гэрт нэг өдөр очихоор болоод тэр хоёр явлааБолдоо эмээгийнхээ хамтаар улаанчулуут гэх хогын цэгийн хажууханд амьдардаг бөгөөд эмээ нь маш хүнд сүрьеэ өвчтэй тул хэвтэрт босох тэнхэлгүй

харин Болдхуяг өдөржин хархорин, нарантуул гээд бүхлзахаар хэсэж ажил хийх үедээ хийж хог хоолны хаядал түүх үедээ түүж махны шулсан яс түүж аваад үүрч

ирж орой нь түүгээрээ амиа зогоож иддэгийг Билэгт мэдэв. /дотроо надаас илүү зовлонтой хүн гэж бас байдаг юм байна гээд эмгэнийг өрөвдөн харна./

гэтэл Болдхуяг за май гээд халтардсан шар саванд хоол хийж өгөөд инээмсгэлэнЭнэ өрөөс эхлэж Билэгт тэднийд байхаар боловМэдээж ядуу зүдүү амьдралд нухлагдсан хүүхдүүд хар ажилхийж мөнгө олох аргыг суралцсан байдаг тул Билэгт Болдхуяг хоёр хамтдаа лааз сав түүнэБасхүү гэртээ модны өөөдөс шатааж гал түлж болохоор бүхнийг цуглуулан авчирнаБага балчир хүүхдүүдэд байхааргүй хэр баргын ухаан тэднээс гарнаЗарим үед гадуур явж байгаа эцэг эхдээ уурлаж гомдож тоглож наадаж байгаа үеийн хүүхдүүдийг хараад тэд атаархан харнаНэгэн өдөр тэднийг лааз саваа түүх гээд гараад явсан хойгуур нь Болдхуягын эмээ нь нас барсан байлааОрой ирээд тэд эмээгээ харж хамтдаа уйлдаж хажууханд байдаг хогын цэгнээс хог түүдэг хүмүүсийг дуудаж ирэвТэдгээр хүмүүс бол нийгмийн эмзэг бүлгийн гэх тодотголтойТэдэнд болоод нас барсан эмээд нь эмнэлэг сургууль халамжын ямар нэгэн зүйл үйлчилдэггүй байжУчир нь тэд бичиг баримтгүй гэх шалтгаантайТэр хүмүүс ирээд эмгэний бүх хувцасыг тайлаад хогын цэгийг даваад цаахан байдаг

уулын бэлд нүх ухаад эмгэнийг халтар болсон цагаан даавуугаар ороож оршуулавЭнэ өдрөөс

Билэгт Болдхуяг хоёр бие биедээ хань бараа болж заримдаа Билэгт Аав, ээж дүү Ариун гэр бүл гээд бүхнийг яринатүүний амьдралд эдгээр хүмүүс маш том орон заг эзэлнэЦаг хугацаа харавсансум шиг өнгөрч өвлийн хүйтэн хаяанд ирж, нэг мэдэхэд хавар тэгээд зун ,намар болсоор Ариуны гэрээс хүү явсан өдрөөс хэдийн 4 жил өнгөрчээ.