Баньд цэл залуухандаа нэгэн бүсгүйтэй далдуур учирсан нь эцэстээ өвс болохын шалтгааныг үүсгэжээГэрэл гэх тэр бүсгүйчмөн хань ижилтэй хэр нь Баньд хоёул амьтан хүнээс ангид газрын өвс хоорондуур дагалдан гүйх гөрөөс мэт ижилсэжээТэр бүсгүй амьдралын эрхээр өөр нутаг руу нүүн одоогүйсэн бол хэн хэнийхэн хувь заяа хааш нь эргэх байсныг хэлэхэд бэрхТэднийхийг нүүхийн урьд өдөр сэм уулзвал тэр…
Баньд өвгөн сүүлчийн амьсгалаа хүлээн хэвтэнэҮхэхээс бусдыг үзлээҮзэхээс үлдсэн энэ үйлээ буйл зуун хүлээхлүлдэжУдтал хэвтсэнээс нимгэрч цоорсон ташаа нь хорсож амь авах өвчнөөс нь илүү шаналганаШаналж зовж, үйл тамаа эдэлжлбайж учирдагаас хойш яая гэхэв гэж бодлооХаа очиж ухаан санаа нь саруулаар барахгүй таг дүлий чих нь хүртэл онгойгоод шивнээ үгийгчгазар гээлгүй сонсдог болжээТэгдэглюм байлгүйХэн мэдэхэвҮхэжүзсэн бишЭнэ туйлбаргүй газар дэлхийдээр ганц үрээ үлдээнэ гэхээслхарин гол нь горойноӨмөөрч бодлоо, бодлоо гээд яах вэАль аль ньлжамаараа болдог хойно дооХурдхан шиглүхэж үзэх юмсан дааҮхэхэдяарах шалтгаан Баньдад бийШалтгаан нь өвс болох.
… Баньд цэл залуухандаа нэгэн бүсгүйтэй далдуур учирсан нь эцэстээ өвс болохын шалтгааныг үүсгэжээГэрэл гэх тэр бүсгүйчмөн хань ижилтэй хэр нь Баньд хоёул амьтан хүнээс ангид газрын өвс хоорондуур дагалдан гүйх гөрөөс мэт ижилсэжээТэр бүсгүй амьдралын эрхээр өөр нутаг руу нүүн одоогүйсэн бол хэн хэнийхэн хувь заяа хааш нь эргэх байсныг хэлэхэд бэрхТэднийхийг нүүхийн урьд өдөр сэм уулзвал тэр толгойгоо энгэрт нь наан мөн чиг их уйлсан санБаньдадчмөн тийм гэхийн тэмдэггүй гомдол цөхрөл төрнөНулимс нь өр зурнаТэр уйлж, уйлж уртаар санаа алдан тайвшраад, “ямарчарга алга даа Баньд миньЭнэ хорвоог энэ чигт ньлтуулъяХарин хойт насандаа учиръяУчрахдаа өвс болцгооё!” гэв.
-Өвс болохий?
-ТиймээӨвс болъё!
-Диваажинд учрахгүй юм уу?
-Хэлж мэдэхгүй газар дэмий.!
-Тэгээд ямар өвс?
Тэрхэн зуур тэрээр гүйн холдоод эргэн харж инээгээд “хөл доорхоо харЯг тийм өвс.” гэлээХөх өвснүүдийн зайд
тэврэлдэн ургасан суль бусдаас түрүүлэн гандаад хэдийнээ хул шаргал өнгийг олжээНамрын сэвшээ хөдлөөгүй байхад шүү.
-Эд чинь гандчихсан байна шүү дээ?
-Тэр хамаагүй ээ!
-Юу гэсэн үг вэ?
-Тэд хамгийн энгийндээ тэр!
-Заавал өвс болдог нь ямар учиртай юм бэ?
-Ертөнцөд болохгүй юм гэж байдаг юм уу!
-Тэгээд хэзээ вэ?
-Тэнэгхэн минь! Өвс шиг бод, бас хүлээЧи ойлгох болноТэр баяртайчгэсэнгүй гүйн одлооАмьддаа эргэж уулзахын ерөөлгүй байж дээ бидХарин өвс болох нь хамгийн эмзэг, нандин, тун чиг энгийнийг тэр хэвтэж байхдаал ойлгожихуй. “Хө мөнХожуу яа” хэмээн харамслаа.
-Миний хүүИрэх өглөөтэй уралдан мордоно байгаа!
-Хаашаа тэр вэ? Аав минь.
-Гашууны энгэр лүү!
-Заавал Гашууны энгэр лүү..!
-Өдийд сайхан байгаа даа!
-Сайхан байгаа!
-Өвс хэр сайхан ургасан бол доо?
-Эртээд эрлээр өнгөрөхөд шаргалтах аятай халиураад л,
-Тиймчбайх болов уу гэж бодсон юм ааМиний хүү тэгэхээр түүний энгэрт нь хүрээд, хөрс нь зөөлөн юм даа, хэдэн суль сугалаад ир.
-Сулиар яах нь вэ, аав минь!
-Учир байна аа!
“Үгүй мөнГайхмаар юмОдоо тэгээд хэрэглболсон юм байх даа” гэж хүүгийн эхнэртээ ховлохыг сонссон Баньд гоморхсончтүүнийгээ ил гаргасангүй.” Миний хүү хожмоо ойлгоно” гэвӨөр юучгэх билээ дээБаньд тэр шөнөжингөөлөвсболж байна гэж зүүдэллээГэрэл бүсгүй хэдийнээ өвс болчихсон байх агаад түүнийг тэртээ холоос ганхан ганхан дууднаТүүний зүг гүйгээд л, гүйгээдлбайхГүйх тусамлГэрэл нь алсарнаАм нь ангаж усан хулгана болсон амьтан тэр тарчлаант зүүднээс сэрлээНулимс шанааг нь даган урсчээЧи минь жааханлхүлээчихӨвгөн болсон би чинь хариугүйлочих гэж байна хэмээн өмөлзөвЭргээдлөвсний зүүдХарин энэ удаагийн зүүднээ буй биеэрээ Гэрэл бүсгүйнхээ дэргэд нь байх бөгөөд эргэн тойрны сулиуд нов ногооноорооХарин Баньд, Гэрэл хоёрлцэл залуухнаараа хул шаргал өнгийг олжээ.
-Чи минь яасан их хүлээлгэв ээ?
-Хүүгээ өрөвдөөд!
-Намайгаа мартсан юм байхлгэж!
-Үгүй чш… Чамайгаа мартвал нүгэл болно!
-Нүгэлгүй өвс болох сайхан байгаа биз дээ?
-Чи минь өвс болох тухай яаж санав даа!
-Чинийхээ харцнаас олсон юмаа!
-Үгүй байлгүй дээ?
-Өвсөнд худал байдаггүй юм! Сэр сэр салхи нь хөдлөөсэйЧамайгаалхурдхан тэврэхсэнСалхин сэр сэр хөдлөх эгшинд Гэрэлийгээ тэврэн алдаад зүүднээс сэрчихэвБаньд үхэхийн наагуур харамслааТийм сайхан зүүдний дэргэдХө ерҮхэхчбагаднаӨглөөний нарыг хүлээлгүй мордсон хүү нь өвгөний захьсан сулийг авч иржээХүүгийнхээ өгсөн сулийг үнэрлэхэд Гэрэлийн үнэр, хүүгийн үнэр, нар салхины үнэр үнэртэнэӨвсний үнэрт түүний нойр тэсгэлгүй хүрэвӨвгөн хүүгийнхээ авч ирсэн сулийг энгэртээ наасан хэвээр нүд аньжээАмар болооч нь амьддаа дэрлэсэн дэр, ширдэгнүүдийн зай завсар, хуучин хэд, хэдэн тэрлэгнийхээ ханцуйг хэд хэчнээнчжилийнх юм бүү мэд хул шаргал өвсөөр дүүргэсэн байв аа.
