Ундрах чимээгүй сууж байснаа “Чамайг хэзээ нэгэн цагт хүрээдлирнэ гэж мөнчих хүлээсэн дээ” хэмээн дахиадлдуугаа намсгавСараа гайхаж “Чилөөрөө сураггүй алга болчихсон шүү дээ” гэхэд Ундрах “Би биш, чилалга болсон шүү дээХарин би үргэлж чиний дэргэд байсан” гэснээ инээмсэглэв…

Олон жил уулзаагүй найзуудтайгаа уулзах Сараад үнэхээр сайхан байлааАравдугаар анги төгсөөд 15 жил уулзаагүй нэг ангийнханд ярих хөөрөх юм үнэхээр их байлааЭрчүүд нь шар айрrанд ялимгүй халамцаж, бүсгүйчүүд зовлон жаргалаа дэлгэж, удаан уулзаагүй хүмүүс амаа олохгүй шуугилдаж байвХөдөө буйдхан газрын жижигхэн цэнrээний газар хүн ихтэй байсанчтэдний чимээ шуугианыг дарах хүн үнэндээ байсангүйГэнэтхэн Цэнгэл Сарааг нударч “ХараачМанай нөгөө ангийн Ундрах” гэх дуугаар Сараа бааpны тek рүү харлааТаньдаг хэрнээ таньдаггүй хүнӨнгөрсөн 15 жил дүрэлзсэн алаг нүдтэй хөрслөг бор хүүг хачин их өөрчилснийг тэр хараадлшууд анзааравУндрахын ирснийг ангийнхан нь эрчүүдчанзаарсан бололтой. “ХүүеУндрах нааш ирЭнэ чинь манай ангид бүртгэлгүйлболохоос биш манай ангийнлхүүхэд шүү дээ”

хэмээн шуугилдаж, түүнийг ширээндээ урьж, дайлж цайлж эхлэвУндрахад гэнэтийн энэ их шуугиан, бас хүндэтгэл эвгүй санагдсан бололтой биеэ барьж байгаа нь илтТэр Сараатай чимээгүйхэн толгой дохиж мэндлээд ширээний өнцөг бараадан суухад Цэнгэл “Хүүе УндрахЭнд Сараагийн хажууд суулдааЭрчүүд бараадсанаас манай охидуудтай найзалсан нь дээрТэгээдчманай Сараатай зэрэгцэж суух сайхан байх байлгүй дээ” хэмээн тас тас инээхэд Сараа санаа зовсондоо чимээгүйхэн суудлаа зайчилж хажуудаа суудал гаргалааСараа, Ундрах хоёр хар багаасаалтоглож өссөн хоёрЗэргэлдээ гудамжинд амьдардаг, баслсанаа нь зовсон бололтой, нүүрээ улайлrаж, “Чичгэсэн танигдахааргүй өөрчлөгдсөн байна” гэснээ чимээгүй болчиховУдаан уулзаагүй ангийнхан сүүлдээ хатуу архи заxuалж, бие биенээ шахаж, бас хөгжилтэй яриа дэлгэж шуугилдацгаанаУндрах бараг уусанrvй. “Найз нь уухаа байсанТа нарыг ном сурч байхад наадахыг чинь ууж сурч байлааОдоо амьдралд бас зэргэлдээ ангид сурдаг чацуутнуудХар багаасаа бөмбөг тоглож, ухаан суусан хойноо хамт шалгалтад бэлтгэж, Мөрөнгийн голын эрэгт бага насаа үдсэнГэхдээ үй зайгүй найзууд явсан хэрнээ нэглмэдэхэд хөндийрчихсөн байсанҮнэндээ аравдугаар анги төгссөнөөс хойш тэр хоёр уулзсангүй, яг 15 жил болчихсон байлааСараа инээмсэглэж, “Манай Ундрах ямар их өөрчлөгдөө вэ” гэхэд тэрээр суралцах санаатай, архинаас холдох гэж хичээж байгааХарин та нарын яриаг сонсч суухлсайхан байна” хэмээн шулуухан хэлэхэд түүнийг дахиж архиар шахах зоригтон олдсонгүйБүгдлам амандаа “Зөв, зөв” хэмээн шуугилдавБараг ү/ү/р/ц/а/й/х дөхөж байхад тэд тарахаар бааpнаас гарцгаалааЦэнгэл Сарааг хань татаж, “Миний найз манайд очоод хоночихОдоо танай бyyдал хаалгаа барьчихсан байлгүй” хэмээн ятгаж, Сараа үнэндээ яахаа мэдэхгүй эргэлзэж зогстол оройноос хойш чимээгүйхэн суусан Ундрах гэнэтхэн ам нээж

“Гайгүй байлгүй дээБи Сарааг хүргээд өгчихнө” хэмээн шулуухан хэлэвАнгийнхан нь гайхаж эргэлзэж байгаа нь илтХарин Балт л “За, ангийнхаа хамгийн холоос ирсэн, хамгийн том дарга бүсгүйг уг нь өөрсдөөлхүргэж өгөх байсан юмСараа чи өөрөө мэд” хэмээн нэг их том асуудал шийдэх гэж байгаа хүний дүр гаргавСараа инээмсэглэж, “За сүртэй гэдэг ньЯмар танихгүй хүн дагаж явах гэж байгаа бишБи Ундрахаар хүргүүлчихьеТэгээдчмотоцикль сонин байна” хэмээн хэлж байж тэдний анхаарлыг өөрөөсөө холдууллааУндрах түүнээс “Хаашаа явах вэ” гэжчасуусангүйШуудлмотоциклоо асаагаад хөдөллөөСараа юучхэлж амжсангүйУндрах шууд давхисаар Дэлгэрмөрний эрэгт ирлээТэнгэрийн хаяа захаасаа сэмэрч, одод бүдгэрэн хариугүй үүр цайх гэж байгаа нь илтДэлгэрмөрний тунгалаг ус цалгилан долгиолж, од алгадан тоглож байх шиг үзэмжтэй харагданаУндрах “ЯасанХулrайлчихлаа гэж аuсан уу?” хэмээн инээснээ “Холоос ирсэн хүн Дэлгэрмөрөнгөө сайн харж аваг гэж бодсон юм” хэмээн гэмээ цайруулах мэт дуугаа намсгавБүдэг бадагхан гэгээ улам бүр цайрсаар, зуны богинохон шөнийг хуу татаж, үүр цайлааХаа нэгтээ хөхөө донгодож, тунгалаг цэнхэрхэн усны чимээг аргадах мэт шаргал ангир чимээгүйхэн хөвж харагданаШаргал туяа татуулан хөх ус эргээ даган урсаж, нам гүмхэн шинэ өглөөг усны хоржигнох чимээлчимж байлааСараа Дэлгэрмөрний эрэг дээр үүр цайхыг үнэндээ харж байсангүйУндрах чимээгүй сууж байснаа “Чамайг хэзээ нэгэн цагт хүрээдлирнэ гэж мөнчих хүлээсэн дээ” хэмээн дахиадлдуугаа намсгавСараа гайхаж “Чилөөрөө сураггүй алга болчихсон шүү дээ” гэхэд Ундрах “Би биш, чилалга болсон шүү дээХарин би үргэлж чиний дэргэд байсан” гэснээ инээмсэглэв.

-Чи нээрээ хаачсан юм гэхэд Ундрах нэг их санаа алдсанаа,

-Ард чиньлявж байсанӨглөө гэрээсээ гарахад чинь дагана, хичээл тарахадчбаслхамт гэрийн чинь үүдэнд ирдэг байсан

-Хачин юм яриад л… Би чамайг хайгаад олдоггүйлбайсан.

-Чи яаж олох вэ дээТөмрөөтэй уулзаж байхад чиньчби хажууд чиньлхараад зогсож байсан.

-ХүүеТэр чинь манай Цэнгэлд хайртай байсан юмБи зуучлагч хийдэг байлааОдоо тэр хоёр хоёр хүүхэдтэй сайхан амьдарч байгааг чи мэдэж байгаа биз дээ.

-Хм

-Ундрахаа чи надад итгэхгүй байгаа юм уу?

-Би чамд хайртай байсанҮүнийг чи мэддэг байсан уу?

-Биччамд дасчихсан байсанНэглмэдэхэд чи өөрөөлалга болчихсон шүү дээ.

-Танай ангийн хөвгүүд бүгдээрээлмэддэг байсанТэгээдлөнөөдөр намайг дуудсан юмЧамайг ирсэн байнаИрж уулзаач гэж хэлсэн юм гэхэд Сараад хэлэх үг олдсонгүйЧимээгүйхэн сууж байснаа “Яагаад тэд надад хэлээгүй юм бол”гэхэд Ундрах инээмсэглэснээ “Эр хүний нууц” хэмээн тун додигор хэлэвСараад нэглгомдолтой санагдаад болдоггүй.

-Бичгэсэн чамд хайртайлбайсан шүү дээ гэхэд Ундрах “Тийм гэж үү” гэхээс өөр юм хэлсэнгүй, нэг их санаа алдав. “Эр хүний нууц” энэ үглСарааг хатгаад байлааСараа хэсэг чимээгүй сууснаа

-Хүүхэд насаа гэж… Хэтэрхий гэнэн томоогүй байж дээ15 жил өнгөрчихсөн байна шүү дээЧи эртхэн хань ижилтэй болооч дээ гэвэл Ундрах “Чамайглхүлээгээд…” гээд баслтаг болчихлоо.

-Битгий тэнэrтээд байБи аль эрт нөхөр хүүхэдтэй болсон гэж хэлэхдээ Сараа хачин их сандарч байлаа.

-Зүгээрлхайртай байснаа хэлчихвэл дотор онгойж, сэтгэл амрах гээд байсан юмЧи минь сайн сайхан амьдарч байгаа хойно надад гуниж гутрах юм юу байхав гэснээ

Ундрах үнэхээрлсанаа нь амарсан бололтой нэг их уужуухан амьсгаа ававТэгснээ “Нэг бүсгүй байгаа хөИх сайн хүүхэнТэнэr намайг хүлээгээдлганцаараа яваад байх шиг санагддаг юмӨнөөдөр уулзанааХанилья гэж гуйнаа гэснээ явахаар босовУндрах Сарааг зочид буудлынх нь үүдэнд буулгаж өгөөд буцлааСараагийн чихнээс нөгөө л “Эр хүний нууц” гэсэн үг сонсогдоод салдаггүйОн цагийн урт шалгуурт итгэл сэтгэлээ гээгээгүй эр хүний гэнэн, цагаахан үгэнд түүний сэтгэл хаврын ногоо шиглнялхарч хоцорсныг тэр саяланзааравЗохиолч: БЦоожчулуунцэцэг