\”МИНИЙ ОХИН ТАЙВАН БАЙГААРАЙТА ХОЁРЫН БАЙР СОЛИГДОЖ АРИУН МАНАЙ БЭР БОЛСОН….\”Би хөдөөнөөс оюутан болж ирсний намраа мухаp олrойн хаrалгаа хийлгэн эмнэлэгт хэвтэж байхдаа эмчлэгч эмчдээ ухаанrүй дурлан эмнэлгээс гараад сар гаруй болоодлоюутны байрнаас хувцас хунараа аваад гэрт нь очоод амьдарчихсан юмOюутан найз нар, дээд сургуулийн ангийнхан “азтай юмаа чи, байртай ажилтай эмч хүнтэй гэр болчихдог “гэдэг байвНамайг анх нөхөртэйгөө суухад хамгийн их эсэрrүүцсэн хүн бол миний багын найз АриунБид нэг жил хөдөөнөөс хотод оюутан болж ирсэн юмХотод ирсэн цагаас хойш бид хоёр хөдөө байснаасаа илүү дотносон хаачхамтдаа хэлхээтэй юм шиглявдаг байвГэхдээ түүнийг оюутны дөрвөн жилд ганцхан удаалгэртээ авчирсан…

Бид хорин таван жилийн хугацаанд гурав дахь удаагаа энэ ширээний хоёр талд суун ярилцаж байнаШирээ сандал, гал тогооны тавилга, ханын будаг, гэрлийн бүрхүүл, хөргөгч, цонхны тавцан дээр тавьсан цэцгийн савнууд бүгд огт өөрчлөгдөөгүй нь сонин.

“Цонхны тавцангууд дээр маш олон савтай цэцгүүдтэйЦэцгүүдийг бүгдийг нь орос будгийн лаазанд тарьсан байсанЗах зээлийн нийгэмд айл бүхэнлгэр орныхоо тохижилтод анхаардаг болсон цагЯдаж будгийн лаазаа үйлдвэрийн цэцгийн саваар сольж болноо доо” гэж бодовЭхнийх нь хорин таван жилийн өмнө

Ариун намайг айлд бэр орсны дараахан манайд ирэхэд нь нутаг усныхандаа найз нөхөддөө яриасай гэсэндээ хадам ээж, нөхөр хоёроо хэт магтан түүнийг алмайруулсан ярилцлага байсан юмХарин энэ гэрт хоёр дахь удаагаа Ариунтай энэ ширээний цаана наан суун ярилцсан нь миний нулимсыг барсан ярилцлага болж өнгөрсөнБи хөдөөнөөс оюутан болж ирсний намраа мухаp олrойн хаrалгаа хийлгэн эмнэлэгт хэвтэж байхдаа эмчлэгч эмчдээ ухаанrүй дурлан эмнэлгээс гараад сар гаруй болоодлоюутны байрнаас хувцас хунараа аваад гэрт нь очоод амьдарчихсан юмНөхөр болох хүн маань ээжтэйгээ ганцаараа хотын төвд хоёр өрөө байранд амьдардаг байвТэр минь илүү дутуу зангүй дажгүй залууБид хоёр бие биедээ хайртайЭэж нь надад тиймчмуу байгаагүйБи оюутны дөрвөн жилийн хугацаанд үнэхээр аз жаргалтай байсанЮундчсанаа зовох зүйлгүйХарин манай аав ээж хоёр анх суухад ихэд дурrүйцэж “Яасан бодлогогүй юмСайн мууrий нь таниачүгүй байж яарч сандран гэрт нь очиж амьдраад, хэт түрrэдсэн байна” гэж үглэдэг байлааХарин оюутан найз нар, дээд сургуулийн ангийнхан “азтай юмаа чи, байртай ажилтай эмч хүнтэй гэр болчихдог “гэдэг байвБи тэгэх бүрт нь тэднийг ийм нөхөртэй болох юмсан гэдэг мөрөөдөлд умбатал нь нөхөр хадам ээжийгээ магтан ярьдаг, тэдний харцнаас атааpхаж буй нь илтэд харагддагсанНөхөрт маань эмчлүүлж байсан хүмүүс нь үзвэрийн тасалбар амралтын эрх их өгнөХадам ээж гэдэг тогоочтой, нөхөр бид хоёр үзвэр үйлчилгээ амралт зугаалганд их явдаг байлааЭнэ бүгдийгээ ангийнхан, найз оюутнууддаа ёс юм шиг нэгд нэгэнгүй тайлагнанаТэдний атааpхлын харц, дүр төрхийг харж сэтгэлээ баясганаБи” Энэ аз жаргалтай амьдрал минь хэдий хүртэл үргэлжлэх болооТүр зуурынх байвал яанаа” гэж хэзээчбодож байгаагүйНамайг анх нөхөртэйгөө суухад хамгийн их эсэрrүүцсэн хүн бол миний багын найз АриунБид нэг жил хөдөөнөөс хотод оюутан болж ирсэн юмХотод ирсэн цагаас хойш бид хоёр хөдөө байснаасаа илүү дотносон хаачхамтдаа хэлхээтэй юм шиглявдаг байвГэхдээ түүнийг оюутны дөрвөн жилд ганцхан удаалгэртээ авчирсанБи хөдөө аж ахуйн тэр анагаахын дээдийн оюутанНамайг анх нөхөртэйгөө суухад тэр надад “Чи хотын хүнтэй сууж болохгүйТэгээдчарай эрт хүнтэй сууж байнаЯдаж хорь гараад хүнтэй суугаач” гэхБас нөхрийг маань харчихаад “Яасан хvйтэн цаpайтай хүн бэ? Бас чамаас их хөrшин харагдаж байна” гээдлзөндөө олон болохгүйг хэлсэнчхайрынхаа баланд соrтчихсон би яаж үгийг нь сонсох билээ нэг чихээрээ оруулаадлнөгөө чихээрээ гаргачихсанХарин дээд сургууль төгсөх жилийн хавар, хорин наймхан хоног хөдөө дадлага хийж ирээд гэрийнхээ хаалгыг тогшиход Ариун тайлж өгөвДуу алдан мэндлэхэд минь дуугарсангүйБи мэндлээд хажуугаар нь зөрөн орохдоо “ Хадам ээж өBдчихөөд Ариун ирж гал тогоонд туслаж байгаа юм байх даа” гэж бодон гутлаа тайлаад эргэхдээ

түүний хөлийн хажууд намрын ажилд авч явдаг улаан авдар минь байхыг олж хараад “Энэ юу вэ?” гэхэд “Болд чамайг ирэхээр энийг нь өгөөд явуулаарай” гэсэн гэж cyлхан дуугаравБи юучойлгоогүйГэрийн эзэгтэй шиг хувцас хунараа тайлж, нүүр гараа угаан гал тогооны өрөөнд ороход Ариун ширээний ард миний суудаг талд суугаад “Ээжээ, ээжээ “гэж хашrирахад хадам ээж өрөөнөөсөө гарч ирэвБи баслюучойлгоогүйАриуны эсрэг талд зочны суудалд суухад минь хадам ээж ширээн доороос сандал татан бидний хажууд суун хэдэн хором чимээгүй байснаа хоолой засан над руу хараад“ Миний охин тайван байгаарайТа хоёрын байр солигдож, Ариун манай бэр болсонЧилмэдэхгүй байсан болохоос би эртнээс ажиглаадлбайсан…” гэж хэлэнгүүт миний дотор муухайpч бueэнд минь ямарчшинrэн байхгүй мэт мэдрэмж төрж өөрийн мэдpэлгүй yxааналдан yнасан юмХэдэн өдөр хадам ээжийн өрөөнд нөхрөөрөө тариа хийлгэн хадмаараа асруулаад хөл дээрээ боссонНөхөр надаас харцаа нуун юучдуугарахгүй , бид хоёр бичгээр харьцаж байлааБи бүр гайхаад барахгүй байв. “Хорин найм хоног тийм их хугацаа гэж үү?” гэж өөрөө өөрөөсөө асууж хэвтэвБас бueэ гайгүй болонгуут шөнөжин өдөржин yuлж байлаа.

“Удахгүй төгсөнөЭндээс гараад хаашаа явах вэ? төгстлөө оюутны байранд амьдрана гэхээр санаанд багтахгүй ньТөгсөх анги тул олон хоног хичээл таслаж болохгүй, хичээлдээ явъя гэхээр амьдрах газраа шийдээгүйЯагаад ийм гэнэтийн юм болчихов доо” гээдлэлдвийн юм бодож манаpч өдөр сараачанзаарах сөхөөгүй байж байтал дадлагаас ирээд найм хоночихсон байвНайм хоносны өглөө эрт хадам ээж миний өмнө аягатай цай авчирч тавиад хэллээ. “Би ийм юм болно гэж зүүдлээгүйээАриунд би дуртайчбишБи хүүдээ эхнэр сонгох эрхгүйСонгосон сонголтыг нь хүндлэх ёстойТэгээдчАриун та хоёр хар багаасаалбие биенээ мэдэх хүмүүс болохоор энэ яBдлын бypуутан нь чиЧилАриунд нөхрөө эс бол нөхөртөө Ариуныг танилцуулсанТиймээс чи өөрийн буpууг хvлээн энэ гэрээс чимээ шуугиан гаргаж хөpшүүдэд мэдэrдэлгүйгээр явах хэрэгтэй ” гэвХадам ээжийн үгийг бодсон чинь оргүйчбиш юм шигГэхдээ нөхөр маань дуугүйчнадад гоё гоё үг хэлдэг байсныг бодохоор нөхрийгөө түр зуур хоBсдуулчихсан юм биш байгаа даа гэж бодов.

“Энэ өрөөнд Болдтой уулзмаар байна “гэхэд минь “Хүү хөдөө явсанХэд хоног ирэхгүй гэсэн” гэлээНадад энэ бүгд xyдлаа юм шиг санагдаад ер болохгүй байвЭнэ гэрээс явмааргүй санагданаБи босоод хадам ээжийнхээ өмнө өвдөглөж суугаад “Болд нэгэнт сэтгэлээ хувиргасан бол би эндээс явнааХарин төгстлөө таны өрөөнд амьдаръяТа зөвшөөрөөч” гэвЭнэ үед хадмын өрөөний хаалганы цаанаас Ариун сонсож байсан бололтой гэнэт ороод ирэв.

“Болд ажлаар хөдөө явсанСар гаруй болоод ирнэЧиний биеийг сайн болсон, өнөөдөр явуулаарай гэсэнБи чиний юмыг бэлдээд бүгдийг нь улаан авдарт чинь хийчихсэнБас дадлагаар авч явсан чемодантай юм чинь үүдэнд тависан хэвээрээ байгааХамтад нь аваад яваарай” гэхэд нь би “Явахгүй, чи бол хүний vнэргүй ноBш” гэж хэлээд yдтал хэpэлдсэн юмЧи би, чоно нохой гэж хэлэх хэлэхrүй үгээр дуудан бие биенийхээ ээж аав элгэн садан ойр тойрныхоо хүмүүсийн мyу мyyхайг хадам ээжид хэрvvлээр тайлаrначихавХадам ээж гэж залуудаа ноёны ноомой заpц байсан хүн шиг хүлцэнгүй сонин хүнБиднийг хэpэлдэж байхад “Аяар гэм… яасан чанга хэpэлддэг юмаяаp rэм” гэхээс өөр юучхэлэхгүйБас хэнийх ньчталд орохгүйОдоо бодоод байхад залуу насных нь туулж өнгөрүүлсэн амьдрал нь тийм болгосон байх гэж бодогдоод байдаг юмХүүгээчгэсэн нэгэнт сонгосон амьдралаа үрэн таран хийлээИнгэж болохгүйХорин хэдхэн насандаа хоёр дахь амьдралаа зохионо гэдэг байж болохгүй зүйл гээд янз бүрийн сургамж хэлэн заrнаж болиулж болно дооТэгэхэд төвийг сахиад ганц нэг үг ган хийгээдлболооЯвж, ирж байгаа аль алинд нь тал алдахгүй байж билээБи нөхрөөсөө илүү Ариунд гомдож байсан болохоор Болд байхгүй, хадам ээж юм хэлэхгүйг далимдуулж , хэлэх бүх үгээ хэлээд түүнийг хөөсөн юмБие минь тэнхэрчихсэн байсныг хэлэх үү? хадмын өрөөнөөс чирээд үүдэнд очиход баруун өрөөний хаалга тор хийн онгойж хөдөө явсан нөхөр гараад ирж билээАриуныг татаж аваад гарч ирсэн өрөө рүүгээ “орж бай” гэсэнТэгээд бид хоёр гал тогооны өрөөнд сууж ярилцсан юмБи “Чи даанч дээ… гээд yuлаад л … гуйгаад … учирлаад… “ингэсээр байгаад үд болоход нөхөр ажилдаа явж, зөрөөд Ариун орж ирэн нөхрийн сууж байсан сандал дээр суувБи бас зөндөө yuлж гуйж ярьсанОрой бүрий болоход би чемодан авдар хоёроо аваад тэдний гэрээс гарсан юмГэвч хаашаа очихоо мэдэхгүй бас Болдыг ирэхээр уулзчих санаатай орцны үүдэнд хүлээн суусанТэр байранд дөрвөн жил амьдарсан болохоор ихэнх суугчдыг танинаЗарим нь “яав, ийв” гээд хүрч ирээд хэсэг хамт сууна, хүүхдүүд урдуур хойгуур гүйж, хадмын найз эгч нар орж гарахдаа шиBэр аBир гэхийг харж суухдаа элдвийг бодон хаpамсаж суувчэнэ бүгд xyдлаа юм шиг санагдаж байвАриунд бас ангийнхаа охидод нөхрөө магтаж аз жаргалтайгаа бахархан ярих бүртээ өөрөө өөртөө атаа жөтөө, болох бүтэхrүй, мyyг дуудаад байгаагаа мэдэхгүй мэдрэхгүй явсандаа их rэмшсэнЕр нь хүн аз жаргалтай бол түүнийгээ ил гаргаж цацаж элдэв юм нэмэрлэж яриад бусдын атааpxлыг төрvvлбэл өөр рүүгээ мyyлюм дууддаг юм байна гэдгийг ой тойндоо ортол ойлгож билээХаашаа очихоо мэдэхгүй yuлж суутал дэргэд түргэний тэрэг ирж зогссон юмӨдөржин yuлсан нүд гэрэлд нь гялбаад өBдөж зоBиурлаж байвНэг хүн бууж ирсэн нь нөхөр минь байлааХажууд ирж зогсоод “Соёлоо…” гэж сулхан хэлээд “ Энэ түргэний тэрэгний жолооч ахтай яваад тэднийд хоночихТэгээд маргаашнаас нагацындаа очих юм уу? оюутны байр руугаа очоорой” гэвБи босон гараа занrидан далаuж байгаад баруун мөр рүү нь хvчтэй цохиBӨөр яахчбилээБолдод юучхэлсэн дуугарахгүйг мэдэх болохоорлтэрБороонд шалба норсон хүн шиг царай гарган чемодан авдар хоёрыг минь нэг нэгээр нь зөөн машины ард хийсэнчби гүйж очин буцаан авч газарт шидлээд жолооч ах болиулах гээд л… сүүлдээ Болд жолооч ахыг “Та яв, яв” гэхэд тэрээр арван алхмын зайд эргэн харан харан машиндаа очиж суугаад бид хоёрыг ажиглаж суусан уу? яасан явахгүйлбайгаад байсанБи yuлаадл yuлаад л… Үнэхээр хүнд байвХамгийн гол нь бүх зүйл гэнэт байсан болохоор бодол санаа дэн дун, дүйнгэ юм шигляахаа мэдэхгүй болчихсон юмНадад Болдгүй амьдрал төсөөлөгдөхгүй байсан болохоор түүнтэй зууралдаадлбас дотроо намайг хаяад гэртээ орчих вий гэсэн аuдастай сууж байхдаа тэр жолоочыг машинаа асаагаад яваасай гэж дотроо бодож байвБолд шөнө дөл болтол миний дэргэд суун гэртээ орохгүй байсан нь “Би өнөөдөр явлаачбид эргэж нийлэх юм шиг санагдаад “Чамд баярлалаа” гэж хэлэн тэндээс явсанТэр жолоочтой нь юучяриагүйГэр хороололд гэрт нь ирэхэд хоёр жаахан хүүхэд унтаагүй хаалгаа тайлж өгсөн юмБи “Пөөх, энэ шөнө дөлөөр ийм жаахан хүүхдүүд унтаагүй аавыгаа хүлээж байгааг мэдсээр байж яагаад гэр рүүгээ яараагүй юм болБолд “Та яаж ийгээд хүлээж байгаад аваад яваарай гэж урьдчилаад хэлж байжОлон хүүхэдтэй айл байх ньТэсэж нэг хоноодлмаргааш учраа олно доо” гэж бодовГэрт ороход хоол унд гал хөсчүгүй наBсайсан айл байлааХоёр халтаp жаалын нэг нь зургаан настай хүү, нөгөө нь гурван настай охин ажГэртээ ингээд өнждөг гэнэЭэж нь хаачсан юм бол гэж бодсончасууж зүрхлээгүйЖолооч ах надаас юучасуугаагүйӨдөржин yuлсан тул толrой өBдөөд өBчин наMдаах эм нэгийг гуйн уугаад зааж өгсөн орон дээр нь унтаад өгөвУнтахдаа “Маргааш заавал сургууль руугаа явна шүү” гэж бодоод унтсанчүд хүртэл унтчихсан байвСэрэхэд дөрвөн бvлтийсэн нvд орны өмнө ширтээстэй зогсож байсан юмАавыгаа асуугаагүй байхад “ажилдаа явсан” гэлээБи босоод гэрийг нь цэвэрлэвЦэвэрлэж дуусаад жолоочийг ирэхээс өмнө нагацындаа очмоор байсанчтийшээ очвол Болд тэднээс айrаад над дээр ирэхгүй юм шиг санагдаад жолоочийнд хүлээсээр л …

маргааш нөгөөдөр… олон өдөр чимээгүй тэднийд байсаар байвБи Болдыг хэзээ нэгэн цагт “Уучлаарай” гээд ороод ирнэ гэж боддог бас яг ороод ирж буйгаар төсөөлөн бодож сэтгэлээ xyypдаг байсанСалан салтлаа бид хоёр биеэндээ хайртай байсан гэдэгт би итгэдэг байвХарин би сургуулиасаа жилийн чөлөө авсан юмАнгийнхандаа ганц гайхуулдаг юмнаасаа салчихсан болохоор тэднийг харах нүүр халуун байлааТэгээдчсэтгэл санаа хэцүү байн байн таpхи толrой өBдөж мэдpэлийн эмнэлэrт хэвтэхээс наах нь юм болж байвНөхөртэйгөө яавал буцаад суух вэ? гэж элдвийг бодон өдөр хоногийг өнгөрөөдөгХашааны хаалга дуугархаар гүйж гарч хардагГадуур явахдаа тааралдаасай гэж залбирдаг байвНэглмэдэхэд жил өнгөрсөн байлааЯг бүтэн жил түүнийг хүлээсэнЖилийн хугацаанд жолооч ах нэглудаа “Чи ядаж хөдөө гэр рүүгээ харихгүй юм уу?” гэж асуусан юмБи шууд л “үгүй” гэж толгой сэгсэрч билээЖилийн хугацаанд яглтом охин нь юм шиг гэрийн ажлыг нь хийж хоёр хүүхдийг нь дүү нар шигээ асарч хоолны мөнгийг нь хүргэх гэж мэрийдэгХааяа жолооч ахыг оройтлоо, архи уулаа, бохup заBаан хувцас өмслөө гээд заrначихдаг байвӨөрөө ажил хийдэггүй айлд байж дураараа аашлаж болохгүй гэж бодохчтөрөлхийн цэвэрч зан энэ гэрийн гурвыг заrнахад хүргэдэг байсанДээд сургуулиа яаж ийгээд төгсөх тухай бодогдож есөн сарыг хүлээж байтал нэг өдөр жолооч ах гэнэт осолд орж би хоёр хүүхдийг нь хажуу айлд нь үлдээгээд эмнэлэrт сахuсан юмЭмнэлгийн хүн бүрлнамайг эхнэр нь гэж ойлгож бидэнд “Танай эхнэр, танай нөхөр “гэж хэлдэг болсноос хойш бид хоёрын харьцаа өөрчлөгдөж хоёр биенээ өөрөөр харах болж ирсэнЖолооч ахыг эмнэлгээс гарах үед бид сэтгэлтэй болж удалгүй жиpэмслэж билээДээд сургуулиа төгсөж чадаагүй хаpамсал надаас өдөр өдрөөр холдон одсончхуучин нөхрөө ор мөр сэтгэлээсээ арчижхаяж чадалгүй өнөөдрийг хүрчээНөхрийг маань Доржбат гэдэгНадаас арав ахӨмнөх эхнэр нь өөр эp даrаад хөдөө явчихсан юм гэсэнНамайг анх ирэхэд сэтгэл санааг минь өргөх гэж ихэд мэрийн үзвэр үйлчилгээ үзүүлэх гэж тасалбар авчирч өгнө. “Ахын дүү ингэж болохгүйБолдоос илүү сайн залуу хаа нэгтээ чамайг хүлээгээд сууж байгааИйм сайхан эмэгтэй байж Болд шиг хүнийг хүлээгээд yuлж унжаад сууж байдаг” гээдлих олон үг хэлж надад учирлан гуйж, урам өгч магтан олон юм болдог байвГэрийнхэндээ сургуулиа төгсөөд хотод ажилд орсон гээд хэлчихсэнАриун бид хоёр нэг аймгийнхЗэргэлдээ байрны хүүхдүүдБас багын найзуудТэр ээж аавдаа нөхөр хадмынхаа тухай юу гэж хэлснийг бүү мэдНэг жил өнгөрчихөөд байхад нөхрөөсөө салж өөр хүнтэй суусныг минь аав ээж маань мэдээгүйлбайлааХарин сургуулиасаа чөлөө авсныг мэдчихсэн байсанГэвч хоёр хөөрхөн хүүхдийн ээж болоод барахгүй бие давхар болж аргагүй эрхэнд тэдэндээ хэлсэнИнгээд эргэн тойрны маань хүмүүс нөхрөө хаяад нөхрийнхөө жолоочтой суучихсан гэсэн ойлголттой болж билээБолдтой суухад хотынх энэ тэр гэж дурrүйцээд байсан аав ээж хоёр “ Нөхрөө хаяад очиж очиж жолоочтой суухдаачяах вэ дээ, Толrой нь эрrэсэнхоr, заяа нь хаясан тийрэн “ гэж заrнасан юмБи айrаад утсаарчярихгүй дөлөөдлбайдаг байвТэр үед бүх зүйл миний эсрэг мэт санагддаг байлааХарин өнөөдөр хуучин гэртээ олон жилийн дараа ирээд гурав дахь удаагаа Ариунтай энэ ширээний ард ярилцаад сууж байхдаа надаас салсны дараагаас өнөө хүртэл Болд Ариун хоёрын эд хогшил,

эд эрхтэндчөөрчлөлт ороогүй байгааг хараад өөрийнхөө хувь заяанд баярлаад барахгүй байгаачтэр хоёрыг жигтэйхэн их өрөвдөвЯагаадчюм тэдэнд vр хvvхэд заяаrаагүй ажБүх юм нь бэлэн хүмүүс тэмцэлrvйгээр өдөр хоногийг өнгөрөөхөөр амьдралынхаа нэг цэг дээр rацчихдаг юм шигҮр хүүхэдчүгүй гэр орон нь намайг эднийхээс гарахадлийм байсан тэрлянзаарааХэлэхчүг алга гэж дотроо шогшорч суулааГанцлюм өөрчлөгдсөн нь хадам ээж бypхны opон руу явчихсан явдал байвГэхдээ өнrөрөөд удаагүй болохоор өрөө ньчяглхэвээрээБи сонсоод ирж байгаа нь энэНөхөр эмнэлэгт биш компанид жолооч хийдэг болчихсон болохоор Болдын сураг тасарсанчАриуны найз нараас тэднийг сайхан амьдраж байгаа гэж сонсож байсанӨнөөдөр тэр тухай нь бодоход Ариун надад бас хэсэг хүмүүст зориулж болохгүй байсан амьдралаа болж буй мэтээр ярьж байсан бизээЮм гэж сонин шүү…

Олон жилийн дараалтэдний орцны айлын хүнтэй тааралдаж хадмыг асууж бue нь тааpуу байгааг нь мэдэж нэг очихсон доо гэсээр ирсэн минь энэБолд эзгүй, Ариун байлааӨрөө хооронд явахдаа хүртэл алхаагаа тоолж буй мэт санагдтал хөл гараа зөөж явах нь хэт нямбай чамбай тооцоотой болсон мэт санагдавОлон жилийн хойно нас тогтсон үедээ уулзаж байгаа тул залуу цагийнх шиг хашrирч хэpэлдсэнгүйТайван сууж ярилцавГэнэт тэр надад:

– Чи нээх нэрэлхүү охин байж билээМиний нүд орой дээрээ гарах шахав.

– Яагаад?

– Манай хадам ээж, нөхрийн тухай надад ярьсан бүхэн чинь шал худлаа байсанЯах гэж тэгж нэрлэхсэн юмИнгэж хэлээд нэг их ёозгүй царайлавБи энэчөнгөрсөн амьдралдаа сэтгэл хангалуун бишлюм байна даа гэж бодлооГэнэт миний гэдэн хөдөлж:

– Харин чи өөрийн гэсэн бодолгүй, туйлбаргүй хүүхэд байж билээБас юучярьсан үнэмшчихдэг хүнд хууpтахдаа амарханТийм дээчминий үгэнд үнэмшээд анхны нөхрийн минь толrойг эрrүүлээд аваад суучихсан дааИнгэж хэлээд би түүнийг сайн ажиглалааБи хадам ээжийг бол мэднэАнхны нөхрөө бол сайнлхүн гэж боддог байсанТэдний тухай Ариуны хэлэх үг сонин байлаа.

– Бас гэнэн үү? гэвБи:

– Харин гэнэн болоодлюучярьсан үнэмшчихдэг, хууpтахдаа амархан гэж байхгүй юу даа.

– Чичнамайг rэнэндүүлсэн дээБи сүүлчийн хэлсэн үгийг нь сонсоод “Өө за, энэчүнэхээрлөнгөрүүлсэн амьдралдаа сэтгэл хангалуун бус явдаг байх нь гэж бодов.

– Тийм ээ, тийм. “Овоо босгоогүй бол шаазгай юунд суух вэ?” гэж үг бий дээБи тэр үед чамд хадам нөхөр хоёроо тэгтлээ магтаагүй байсан бол чи нөхрийг минь эрrүүлж, надаас салrаж суухrүй байсан биз.

– Бичүр хүүхэдгүй хүнӨнгөрүүлсэн амьдралынхаа түүхийг хэндээ ярьж сургамжлах билээХарин чи охидтой хүн тэдэндээ ярьж хэлж өгөх хэрэгтэйГэхдээ чам шиг газрын юмыг сансрынх болтол ярьж чаддаг хүн ховор байхлдааБи гэнэт писхийтэл инээснээ, түүнээс санаа зовон инээдээ баривНээрээ би тэр үед яах гэж хадам нөхрөө хоёроо тэнгэрт тултал магтдаг байсан юм болооХадам ээж гэрийнхээ олон юманд зөвшөөрөлгүй хүргэх дурrүй байсанНөхөр их хажиrч , унтамхай, бүх цалингаа ээждээ өгдөг ,бас их зөрvvд хүн байжБи төгсөөд тусдаа гараад явахаар бүх юм өөрчлөгдөнө гэж бодоод тоодоггүй байсан шүү дээБараг тэр хоёрын зан харьцааны тухай ингэж нягтлаж бодож тунгааж байсангүйГэнэт Ариуны амьдралд санаа зовж эхэллээ.

– Болд хаашаа яваа вэ?

– Мэдэхгүй ээИнгэж хэлэхдээ тэр нэглхүйтэн хөндий нөхрөө тээpшаасан янзтай хариулсан юмЯг одоо түүний нүүрнээс өнгөрсөн хорин таван жилийнх нь амьдралыг уншиж чадахаар байлааТүүний санаа сэтгэлийг тайвшруулж гаднаас ганц шuл Bино авчирч хувааж ууBал гэж бодсончхудлаа ярин хаpамч хахup хадам, ханилrаагүй нөхөртэй болгож аз жаргалгүй амьдрал туулуулсан намайг халАmцаж ирээд баrалзуурдах биз гэсэн дээ дуугүй суухаар шийдэвХарин би тэднийхээс харихаар гараад орцных нь гадаа сууж өнгөрсөн амьдралаа эргэцүүлэн бодож хэсэг суувМуу ханьтайгаа суусан цагаас хойш өдий хүртэл өөрийгөө хорин хэдтэй залуу охин мэт бодож нөхрийгөө өөрийнхөө өмнө бөндөrнүүлж бөхийлrөсөөр ирснээ ухааравТэр минь “Намайг яаж тоосон юм болооИх эмчтэй сууж байсан шүү дээ” гэж боддогчюм уу? бүх олсон мөнгөө нададлзориулж ирсэнБи яах вэ? чи минь сайн сайхан харагдаж байвал гээд олсон долсноо над руу сарвайдагХүн амьтанд намайглмагтаж ярьдаг.

“Манай хүн чинь надаас болоодлдээд сургуулиа төгсөж чадаагүйУг нь мундаг хүн шүү дээ” гээд магтанаДээд сургуульд сурч байсан болохоор минь мундаг гэж боддог шиг байгаа юм.

“Яс юман дээрээ бол би чинь очих газаргүй оочих аягагүй гудамжинд сууж байсан хүнТэрийгээ мэдэхгүй бас ухаарахгүй нөхөртөө ихэрхэж иржээЯасан азаар эднийд ирэв ээИнгэж гэмээ ухаарах гэж бодлооОлон хүүхэдтэй сайн ханьтай орох оронтой, унах унаатай сайн сайхан амьдраж байж өдий хүртэл “Би Болдтой сууж байсан бол” гэж байнга тархиндаа бодож өнөөгийн амьдралаа голж ирсэн бодлоо таяrдан хаяхааp шийдэвЭртхэн Ариун, Болд хоёрын амьдралын үнэнийг сонсож байхгүй яав даа гэж дотроо халаглав. “ Болдтой сууж байхад нөхрөө магтаж хүн бүхний хоp шаpыг малтдаr өBчин минь өдий хүртэл илааpшаагүй дахиж тиймламьдралыг хүсэж явснаас халамжтай сайн ханиа голж өдий хүрснээ ингэж нэг ухаарах гэжЯмар азаар Ариун Болд руу сээтэн хаяа вэ? Хэрвээ би Болдтой сууж байсан бол өдийд үр хүүхэдrүй байж мэдэх ньза за юун тэнэr юм бодчихов дооАриун бид хоёр чинь өөр хүмүүс “ гэж бодон, босож нөхөр үр хүүхдүүд рүүгээ, ухаарсан шинэ амьдрал руугаа яаран алхаллаа.