Бүсгүй – үгүй ээ захирлаа та үйлчлэгч бүсгүйг тэр тусмаа эцэггүй хүүхэдтэй хүнийг сонгох ёсгүй байсан гэсэнАжил алба өндөртэй хүүхэн сонгож хань ижлээ болгох ёстой байхад нь би таньд сээтэгнэж таныг уруутатсанаас болж…

Золбаяр нэгэн компанид нягтлан бодогч хийдэг ажХамт ажилладаг хүмүүс нь түүнд жигтэйхэн сайнАргагүйшдээ авдаг хэдийг нь боддог хүн юм хойноЗолбаяр хэн нь үнэнээсээ гэдгийг харин нэг мэдэлгүй дээЗолбаяр айлын том хүүБагаасаа биеэ дааж, дүү нарынхаа учир зүйг олж ирсэн болоодчтэр үү аливаа зүйлд нухацтай ханданаХарин гэрлээгүй ганц бие яваа нь гурван дүүгээ гэрлэж, хүнтэй суусны дараа болно гэж боддогтой нь холбоотойХэдэн хүүхдээ өсгөх гэж энэ амьдралаа зориулсан эцэг эх хоёртоо тус дэм болох гэж өөрийн чадлаараалхичээж яваа залууТүүнд дурлалаа, сэтгэлтэй боллоо гэх бүсгүйчүүд олон байх авч залуу яарсангүйЗолбаярын хүүхэд байхынхаа сайн байсан охин нь аль эрт амьдрал зохиосон бөгөөд

түүнийг сайн нөхөртэй болсон гэх үг сэтгэлийг нь баярлуулсан боловч хүний мөс уламлмуудсан энэ цагт ганц охин дүүгээ үл бүтэх нөхөртэй болчих вий гэж ихэд болгоомжилноХоёр эрэгтэй дүү дээчбас санаа зовдоггүй гэвэл худлааОлоод ирснийг нь зөв зохицуулж чаддаггүй хүн таарчихвал бас яах билээ гэж бодох ажЗаримдаа тэр – би арайчих итгэлгүй зүйлс бодоод байна уу гэж өөртөө сануулнаӨнөөдөр тэр – дэд захирал болох мэдээ сонсоод ихлбаярласан боловч,

ямар хүн нягтлан болж энэ хэдийн маань цалин хөлсийг бодох ажлыг хийх бол, баслэвгүйшдээ гэж бодож эхлээд – за одоо нөгөөхлдэмий бодлоо бодож эхлэх нь гэж өөртөө хэлэвТэр өдрөөс хойш хэдэн жил өнгөрч Золбаярын захирал болсны 3 жилийн ойн өдрийг хамт олон нь тэмдэглэнэ гэсэн мэдээ сонсоод

– үгүй энэ амьдрал гэдэг яасанчхурдан өнгөрдөг юм бэ дээ нэглмэдсэн 30 гарчхаж, дүү нар мааньчсайн хань ижилтэй боллооАлдаа оноогүй хүн гэж хэн байхавАлийгчөөлөхөв, хоёр идэхээ байг гэхэд хоосон хоночихгүйламьдарч яваа нь сайн хэрэгАвахаас хоёр бэр минь басчдажгүй ааш зантай хүүхнүүд юмХүргэн яахав ээ хөөрхий ажил төрөл нь тийм бүтэмжтэй бишчэлдэв муу зангүй хүн тэгэхээрлболоо гэж бодож зогсовХаалга тогшин нарийн бичиг хүүхэн шагайснаа – захирлаа таныг манайхан дуудаж байна гэхэд Золбаяр – за удахгүй гэвТүүнийг очиход бүх зүйл нь бэлэн ёстойлок болсон харагданаТэр ихлолон баяр ёслолын ширээ засалтыг харж амттай сайхан хоолоор дайлуулж явсан боловч хамт олных нь даруухан ширээ засалт тэгсэн хэрнээ сэтгэл татам хүлээн авалтанд үнэхээр их баярлавБайгаа болгоноо эвлүүлж өрөөдлбаяр аа тэмдэглэдэг байсан хүүхэд насаа эргэн саналааТэр – муу аав ээж хоёртойгоо сургууль соёл гэж гэрээсээ гарснаасаа хойш баяр ёслол бараг тэмдэглээгүй юм байна шүү

одоо нэг бүгдийг нь цуглуулж байгаад энэ зун тэмдэглэнэ ээ гэж бодож суулааБаяр эхлээд хэсэг хугацаа өнгөрөөд байтал гэнэт – уучлаарай гэх дуу дуулдавБүгд тийш харвал саяхан ажилд орсон үйлчлэгч бүсгүй зогсож байвЗолбаяр – захирлынхаа ойд хоцорч ирдэг хүн байдаг юм уу гэж инээмсэглэхэд үйлчлэгч бүсгүй

– яана аа ёстой уучлаарай, энийг харуулах хүн олдоггүй тэгээд гэтэл нэг жаахан охин ээжийнхээ араас гараад ирэвБүгд өхөөрдөцгөөн – хүүе наашан өөлхөн гүнж вэ – алив наашаа энд суу – охинд ундаа хийж өг гэцгээж байлааЗолбаяр бүсгүйг хараад – өө нээрээ анкетан дээрээ нэг хүүхэдтэй гээд яаралтай холбоо барих утсан дээрээ аав, ээж гээд дугаарыг нь бичсэн байсан шүү, тэгэхээр нөхөргүй бололтой юм аа даа гэж бодовОйн баяр сайхан болж өнгөрлөөЗолбаяр маргааш өглөө нь зохион байгуулагч залууг дуудан – шинэ үйлчлэгч хаана цэвэрлэгээ хийж байгаа вэ гэхэд

– ажилтнуудын амрах өрөө, за ер нь тэр талын жигүүрийг бүхэлд нь гэл ээЗалуу – аан тийм үү гээд хуваарийг нь сольж спорт заал, нааших талбайг өг,

жаахан хүүхэдтэй юм байсан энэ тал дээр нь анхаарч байгаа биздээ гэвэл зохион байгуулагч залуу – тийм ээ, за ойлголоо гээд гарч явавЗолбаяр хааяа спорт зааланд тоглодог тул тэр үйлчлэгч бүсгүйтэй таарч магадгүй гэж бодсон ажҮнэхээр залуу тэр бүсгүйтэй хэд хэд таарахдаа ажлыг нь асууж бас хэн хэнтэйгээ амьдардгийг нь асуугаад ававМөн охиныг ньчмартсангүйИйн үе үе таарч явсаар залуугийн сэтгэлд Саруул гэх тэр бүсгүй нэглойр дотно хүн нь юм шиг санагдах болжээСаруул – энд би охин, оюутан дүүтэйгээ өрөө хөлсөлж амьдардагАав ээж хоёр маань хөдөө сумын төвд амьдардаг гэж хэлсэн ажЗалуу ажилтнуудынхаа амьдардаг нийтийн байранд нэг өрөө гаргаж Саруулыг оруулжээУгаасаа захирал нь хэнд юу хэрэгтэйг мэддэг хүн тул ажилтнууд нь гайхсанчүгүйЗолбаяр хамтран ажилладаг байгууллагынхаа урилгаар явахынхаа өмнө өдөр захиа бичиж Саруулд нарийн бичгээрээ хүргүүлжээХарин нарийн бичиг нь түүний захиаг замаас нь задалж уншсан ажЗахиа нь угаасаа дугтуй, наалтгүй байсан болохоор түүнийг буруутгахчаргагүй юмУдалгүй байгууллага даяар энэ нууц тарж захирлыг ирэхэд түүний чихэнд хүрэвЁс зүйн зөвлөлийн дарга нарийн бичиг хүүхний – хүний нууц задруулсан хэргийг авч хэлэлцэхээр болсон ажИнгэх шалтгаан нь шинэ үйлчлэгч бүсгүй ажлаасаа халагдах өргөдлөө хүний нөөцийн ажилтанд өгснөөс болсон байлааБүсгүй Золбаярын өрөөнд орж ирж уулзахдаа – уучлаарай надаас болж та эвгүй байдалд орсон учраас би ажлаас халагдах өргөдлөө өгсөн юм гэвЗолбаяр гайхан – энэнд чи яагаад буруутай гэж тэр чинь миний бичсэн захиа шүү дээ гэлээБүсгүй – үгүй ээ захирлаа та үйлчлэгч бүсгүйг тэр тусмаа эцэггүй хүүхэдтэй хүнийг сонгох ёсгүй байсан гэсэнАжил алба өндөртэй хүүхэн сонгож хань ижлээ болгох ёстой байхад нь би таньд сээтэгнэж таныг уруутатсанаас болж та надад захиа бичих байдалд автаж захиа бичсэн гэсэн гэвТэгээд – тиймээс миний таньд буруу сэтгэгдэл төрүүлэхүйц байсан харьцааг минь уучлаарай гэвЗолбаяр ойлгохоо болиод – хэн тэгж байгаа юм бэ гэвэл бүсгүй хэсэг чимээгүй зогссоноо

– нөгөө үйлчлэгч нар гэвЗалуу – за тийм бий вий гээд чи зүгээрлсайхан инээмсэглэж, надтай сэтгэлээсээ хүндэтгэлтэйлхарьцаж байсанБи хэн яаж харьцаж байгааг мэднэТүүнээс ямар нэг сээтэгнэсэн ааш зан гаргаагүйгээ чи өөрөөчмэдэж байгаашдээ гэлээБүсгүй толгойгоо дохисноо – за би ингээд явъя даа гэлээЗахирал төв дуугаар – очоод ажлаа хийж бай, чиний өргөдлийг захиргааны зөвлөлөөр шийднэ гэвБүсгүй – за гэж сулхан хэлээд гараад явчхавХарин ёс зүйн зөвлөл үйлчлэгч нарыг – ёс зүйгүй асуудалгаргасан байна гэж шүүмжлэн тэднээс сонссон гэх гэрч ажилтнуудыг байлган бүгдэд нь сануулга өгсөн билээНарийн бичгийг зүгээр үлдээсэн нь Золбаяр захиагаа ингэж тараасан нь харинчСаруултай ойртож дотно болоход хурдан арга гэж бодсон аж ээБүсгүйн сэтгэлчтайвширч ажлаа уламлсайн, нямбай хийх болсон бөгөөд хаа нэгтэй захиралтайгаа таарч түүний сайхан инээмсэглэх царай өтгөн хөмсгөө өргөн ярихыг нь харахыг битүүхэн хүсдэг

болсноосоо жаахан ичингүйрэвч түүний – чиний хүүхэдтэй байх ямарчасуудал биш ээ би хүүхэд байхдаа байнга хэрэг тарьдаг,

зүггүй хоёр эрэгтэй дүүгээ охин болж төрөхгүй яасан юм бол гэж боддог байсан юмГанцхан охин дүүтэй байсан бол би хөөрхөн охинтой болно гэсэн үг гэж бичсэн байсан сэтгэл уярам үгс байжээЛДайриймаа 20220412